Uit het plakboek van Theo Budding

Theo Budding gaf aan, dat hij graag zijn herinneringen wil toevertrouwen aan het nageslacht en de Roodenburg gemeenschap. Kijkende in zijn plakboek trof de redactie onderstaande drie foto's aan met zijn verhaal.

 

Seizoen 1964-1965

Het derde elftal promoveerde voor de eerste keer vanuit de Leidse Voetbalbond naar de KNVB. De KNVB was gesplitst in een aantal afdelingen. In Zuid-Holland waren dit de Leidse Voetbalbond, de Haagse, de Goudse, de Rotterdamse en de Dordtse. Lagere teams konden vanuit iedere bond (afdeling) promoveren naar de grote bond (KNVB)

 

Theo_Budding_1

 

Staande van links naar rechts: Toon Ruitenbeek (grensrechter), trainer De Vos, Gé Boom, Wim Hillebrand, Hans Korenhof, Rinus de Klerk, Rinus Schoonderwoerd de Bezemer, Rob de Roo.

Zittend van links naar rechts: André Ooijendijk, Henk Ruitenbeek (keeper), Wil de Water, Theo Budding, Aad van Ginkel, Van Polanen.

Noot: Henk Ruitenbeek is momenteel nog actief als verzorger van SV Bernardus en valt af en toe in voor Roodenburg.

 

De A-junioren van 1962-1963

Een succesvol team, waarvan veel spelers later in het eerste en tweede elftal hebben gespeeld.

 

Theo_Budding_2

 

Staande van links naar rechts: leider de heer Chaudron, Arnold Barends, Sjaak van Ginkel, Bram de Roode, Pietje Devilee, Theo Budding, Siem Bouzie, Isaac Klinkhamer.

Knielend van links naar rechts: Schild?, Wim van de Hoeven, Ge van Haarlem (keeper), Rein Hellendoorn.

 

Roodenburg kampioen 1972-1973

Roodenburg 3 promoveert opnieuw naar de KNVB.

 

Theo_Budding_3

 

Voor dit team kwamen uit: Rinus de Bruin, Hans Budding, Fred van der Kwaak, Aad Pesant, Ton Pennenburg, Rob de Roo, Peter Kuhn, Theo Budding, Paul Wetselaar, Henk van Tilburg, Wim Nieuwenburg. Leider was Koos van der Steen.

Als mascotte staat Jeroen Budding op de foto.

 

In het seizoen 1971/1972 werd er door een team gespaard. Per week moest er een bedrag worden betaald. Men startte in maart 71. Aan het eind van het seizoen ging de ploeg dan een dagje uit. Een van de leden van het team was verantwoordelijk voor het innen en administratie van het geheel. De leden betaalden iedere week NLG 2,50. Het was de voorloper voor het ontstaan van de Weekenders.

 

Een groot aantal genoemden op deze foto's (voor zover nog in leven) wil Theo graag ontmoeten op de reünie. Komt u voor op de foto’s of weet u waar de betreffende speler woont, stuur dan even een e-mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

De weekenders

Dat er bij Roodenburg meer was dan voetbal is al eerder aangehaald. Er was ook een grote saamhorigheid wat o.a. bleek uit de grote belangstelling die er was voor contact-, kaart- en toneelavonden. Een ander voorbeeld daarvan was het ontstaan van een groep die zich later "de Weekenders" zijn gaan noemen. Lia Budding beschrijft de ervaringen van "de Weekenders", voorzien van foto's.

 

De weekenders

Dat sport verbroedert en/of verzustert is in ons geval wel bewezen. De bijzondere band die is ontstaan, met als fundament Roodenburg, komt tot uiting uit de belevenissen van "de Weekenders".

 

Het begon met een dagje uit van een grote groep Roodenburgers aan het eind van het voetbalseizoen. Dat beviel altijd zeer goed, het was steeds gezellig en er werd veel gelachen en dat eindigde in een klein feestje. Plots ontstond er een ander idee: Zou het mogelijk zijn om eens een weekend weg te gaan, bijv. een huisje huren op een bungalowpark en dan met z'n allen daar allerlei leuke dingen doen. We kenden elkaar tenslotte al jaren dus het zou moeten lukken.

 

Het idee werd voorgelegd aan Ruud Wiggers en die voelde er wel wat voor. De animo bleek heel groot te zijn met als gevolg dat wij in 1981 met ca. 40 deelnemers vertrokken naar "America Vendorama" in Limburg. Het was de eerste keer dus het was ook een test. Er werd goed over nagedacht want het moest onderling wel klikken. We gingen met z'n zessen in één huisje waarmee iedereen instemde en het ging eigenlijk allemaal heel gemakkelijk. Het programma werd door Ruud samengesteld en op papier gezet; het weekend verliep zoals we allen hadden gehoopt en verwacht. Gezellig, veel lol, bowlen maar vooral vrienden onder elkaar en allen waren het erover eens dat het voor herhaling vatbaar was.

 

 Weekenders1

De familie Neuteboom en de familie De Roode op het terras van hun bungalow in Limburg.

 

In 1982 werd de nieuwe plek de Eemhof in Flevoland. Weer met heel veel zin en hoge  verwachtingen werd er vertrokken. Het kan niet anders worden gezegd dan dat ook dit weekend slaagde.

 

In 1983  was de bestemming de Huttenheugte in Drenthe. Alvorens te vertrekken was er eerst koffie met gebak op "Noord" wat werd verzorgd door Rie en Izaak Arnoldus. Deze keer gingen we met een gehuurde bus op pad met als chauffeur Ronald Guldemeester. Dat was een luxe en de stemming zat er al snel goed in. Het programma was weer goed opgezet en op papier stonden de belangrijkste wetenswaardigheden. De bungalowsleutels werden aan de dames uitgereikt en de bungalows werden ingeruimd. Dat jaar waren er drie nieuwe stellen bijgekomen, nl. Nada en Jan Rietkerken, Eef en Henk Rietkerken en Trudy en André Ooyendijk. Met zoveel Roodenburgers in 7 bungalows was het een drukte van belang. Piet Neuteboom nam de video ter hand om enkele taferelen vast te leggen. Hij ging op huisbezoek bij Greet en Ton Koel, Ineke en Peter Schouten en Trudy en André Ooyendijk en zag dat ze het allen gezellig maakten en een kaartje legden. Barry en Isaac van Weerlee, Toos en Ruud Wiggers en Rietje en Kees Hoek zaten ook samen in een bungalow evenals Nel en Rinus de Bruin, Juul en Paul Pikaar en Steini en Eef Rietbergen. Greet en Hans Budding, Lia en Theo Budding en Cor en Nico van Es gingen ook weer op herhaling. Cor en Wim Neuteboom, Suze en Piet Neuteboom en Cor en Jan de Roode deelden samen bungalow nr. 258. De bungalow die Saar en Koos Sierat bewoonden werd gedeeld met Ank en Sam den Os en met Sari en Arnold Barends. In totaal 40 personen. Ruud hield dit zooitje ongeregeld op zijn manier in de hand, hij was tenslotte "Heer en Meester" over ons allemaal. Er was ook een commissie ontstaan, want enige hulp kon Ruud wel gebruiken en daaruit ontstond een cabaretgroepje. Tijdens het repeteren en het verkleden waren de lachsalvo's niet van de lucht en toen het optreden door het Roodenburgpubliek werd beloond met handgeklap en schouderklopjes, waren de opvoeringen een jaarlijks terugkerende vanzelfsprekendheid.

 

Weekenders2  

Tijdens het diner-dansant werd het mooie lied "Comment ca va" gezongen en vanaf dat moment is dat het lijflied geworden. Missie geslaagd!

 

In 1984 verbleef de groep in de Kempervennen in Brabant. De Weekenders gingen professioneler te werk en er werd een penningmeester aangesteld, nl. Hans Budding. Hij mocht het geld op een speciale rekening innen en 3 keer per jaar werden de weekenders gesommeerd hun punica, toen guldens, over te maken.

 

Weekenders3 

Aan de maaltijd in de Kempervennen

 

De groep was inmiddels één grote familie geworden en de smaakmakers Isaac en zijn maatje Kees Hoek verdeelden de chips zo eerlijk mogelijk. De drank moest zelf worden meegenomen. Het verzamelen van 40 personen in één bungalow was op zichzelf al een feestje.

 

1985 was een bijzonder jaar, het was nl. het eerste lustrum. 5 Jaar weekenders, het was tijd voor verandering. Voor de eerste keer met z'n allen in één groepshuis. Een geschikte locatie werd gevonden in Katwijk a/d Maas. Een commissie, bestaande uit Ruud Wiggers, Trudy Ooyendijk, Sari Barends, Cor van Es en Lia Budding gingen op weg om de ambiance te bekijken en om met de eigenaar afspraken te maken. De eigenaar woonde er pal naast in de andere vleugel van dat huis en wij lieten hem alvast weten dat wij wel wat rumoerig konden zijn (dan was dat maar gezegd). De boodschappen werden bij de plaatselijke supermarkt besteld en we gingen tevreden huiswaarts. We waren enthousiast over de 13 slaapkamers, de woonkamer en de tuin. Alle ingrediënten voor een geslaagd weekend waren aanwezig. Er voegden zich 6 nieuwe Blauwzwarters bij de groep, nl. Door en Henk de Romijn, Hans Verver met vriendin en Henny en Geertje Choufoer. Dat zou een muzikaal weekend worden vooral omdat artiest Henny zijn accordeon had meegenomen. De kamers werden met inspraak en door loting verdeeld en zo werd het nog heel laat, 's nachts om 04.00 uur ging het licht uit terwijl de corveeërs alweer vroeg paraat moesten zijn. Maar ook dat lukte en Koos zorgde voor de eitjes, voor elk wat wils. Vervolgens werden de fietsen opgehaald en we maakten een mooie tocht door de omgeving. De spelletjesavond met als thema  het gezegde "Mijn ondergang is jouw werk" is voor insiders niet meer weg te denken bij dit speciale weekend.

 

In 1986 werd verbleven in Drenthe en in 1987 was dat Bruinisse in Zeeland. Zo werden alle provincies bezocht. We vermaakten ons met fietstochten, zwem-estafettes, bowlingavonden, kaartwedstrijden, dansen en dat is plezier voor minstens twee, changé-parties, barbecues en gourmetten. En ook altijd de verkleedpartijen, de bonte avonden. Het werden door de jaren heen altijd zeer succesvolle weekenden.

 

In 1988 logeerden we in een heus kasteel dus liepen er jonkvrouwen en ridders rond maar ook nonnen, narren, minstreels en troubadours. Het kon niet mooier.

 

In 1989 werd het Hedenesse in Zeeuws Vlaanderen. We zouden weer met z'n allen naar een mooie plek varen en rijden maar bij Toos en Ruud Wiggers gebeurde het meest verdrietige wat een mens kan overkomen: Je dochter verliezen, een gebeurtenis die je leven geheel verandert, iets wat je eigenlijk niet kan bevatten. We besloten dan ook de reis te annuleren. Echter, de wens van Toos en Ruud was om toch maar te gaan en daar, zoals familie elkaar bijstaat in moeilijke tijden, troost te zoeken en elkaar zo goed als mogelijk te steunen. Wij wilden aan deze wens vanzelfsprekend gehoor geven en met elkaar hebben wij met hen het verdriet gedeeld. Dat is ware vriendschap, we hadden bewondering voor hen beiden, hoe ze probeerden de sfeer en saamhorigheid tot zich te nemen. En het was goed zo.

 

Weekenders4 

De glazen bol van de waarzegger (Isaac)

 

Weekenders5  

Fanfare met Door als tambourmetre

 

Weekenders6  

De glazen bol, de vogeltjesdans, het poesje van Nel de Bruin, de fanfare en de muziek van Henny waren een goede ontspanning en bracht de stemming min of meer in evenwicht.

 

1990: 10 jaar weekenders. Op naar Balk in Friesland. Het feit dat we jubileerden was al een feestje waard. Feestelijke kleding hoorde daarbij. We werden aldaar verrast door het bezoek van een heer van stand die alles van de weekenders wist en op zijn manier iedere weekender met zijn persoonlijke verhaal in het zonnetje zette "sapperdeflap". Henny en Ruud kregen een serenade, gezongen door de commissie en het werd die avond weer laat. De lunch op de boot naar een onbewoond eiland was uniek en de muziek van Henny, die vooral rock en roll liedjes ten gehore bracht, nodigde zijn publiek uit tot twist en jive in de buitenlucht. De video-avond, waarin later dat jaar de beelden nog eens werden herhaald, bracht de sfeer weer even terug en Ruud, die deze speciale films vertoonde, kreeg weer applaus en een extra biertje. De kantine heeft ons op deze manier nog vaak mogen ontvangen.

 

Weekenders7  

De eilandtwist

 

Weekenders8  

Oranje

 

In 1991 was Overijssel aan de beurt. We verbleven in Den Ham. Er was een kinderverjaardagsfeestje voor Greet met kindercadeautjes zoals een poëziealbum en een ritje te paard. Tante Anna (Door) kwam ook nog op bezoek, er werden foto's gemaakt maar helaas... er zat geen rolletje in het toestel.

 

In 1992 verbleven we in Herpen in Noord-Brabant. Daar herleefde een stukje nostalgie, was er een optreden van de Chippendales en verschenen er ook 4 Chineesjes ten tonele.

 

Weekenders9  

Nostalgie

 

Weekenders10  

De Chippendales

 

Weekenders11  

De 4 Chineesjes

 

In 1993 was de reis overzee, nl naar Texel. We kleedden ons niet zoals de eilanders, we waanden ons in Tirol.

 

Weekenders12 

De eiland-Tirolers

 

In 1994 was het 15 jaar geleden dat de weekenders waren begonnen. Het derde lustrum werd doorgebracht in Neede (Gelderland). Daar was een optreden van de "Fouryo's".

 

Weekenders13 

Het zijn er maar 3!

 

In 1995 was Limburg aan de beurt voor een bezoek en wel in Slenaken. Er was een optreden van André Rieu met orkest en het was allemaal goud wat er blonk in de "Gouden horizon". De magen waren intussen hongerig geworden en om die te vullen werd vertrokken naar Teuven, net over de grens in België. In een authentieke gelegenheid, "Moeder de Gans" geheten, werden de magen extra getrakteerd. Ook daar is Henny Choufoer, met zijn accordeonspel, wereldberoemd geworden. Wat een sfeer.

 

In 1996 werd een bezoek gebracht aan Beekbergen in Gelderland. Daar werd, tot verrassing van Trudy en André Ooyendijk, in een restaurant en onder toeziend oog van een ambtenaar van de Burgerlijke Stand, hun huwelijk opnieuw bevestigd; compleet met toespraak, bruidsboeket, dameshoedjes en hoge hoeden voor de heren. Het diner smaakte  naar meer maar de beelden in stijl staan nog steeds op ons netvlies. We bezochten de kermis, waren in sprookjesland en Koos Sierat zag dit alles met tevredenheid aan.

 

Weekenders14  

In de botsauto's

 

Weekenders15 

In sprookjesland

 

Weekenders16  

Koos

 

In 1997 was Wapse in Drenthe de bestemming. We gingen daar klootschieten maar waar was de kloot gebleven? Dat werd een hele zoekpartij. Ook de huifkar werd niet vergeten. Door stapte kordaat in maar ging bovenop de verjaardagstaart zitten.

 

Zeeland was weer eens aan de beurt dus werd in 1998 Haamstede aangedaan. De locatie was niet zo als we gewend waren maar nadat visserswijven, de matrozen, kapitein Ruud en "Volendammer" Henny de ruimte hadden gevuld was alles toch weer als vanouds. Er werd menig harinkje verschalkt. De foto's spreken voor zich.

 

Weekenders17  

Het hele gezelschap visserswijven en matrozen

 

Weekenders18  

De matrozen met een Volendammer

 

Het verblijf in Haamstede bleek voor Wil van Tongeren de laatste keer geweest te zijn. We zijn nog wel met een kleiner groepje naar Italië geweest maar toen ging het al niet meer zo goed met haar. Toen het echt slecht ging met haar en zij bedlegerig werd, bezochten we haar beurtelings zodat zij regelmatig bezoek had. Helaas is zij overleden en was het ook voor Hans voorbij om mee te gaan. Hij is na een aantal jaren toch weer meegegaan maar logisch dat het vooral voor hem toch anders was dan voorheen. 

 

In 1999 verbleven we in Bierenmortel in Noord-Brabant. Een echt klooster met zij-beuk, bar, terras met barbecue en ook nog een grote koffiekamer. Natuurlijk waren er nonnen, paters, pastoors en de enige echte bisschop, St. Nicolaas met biechtstoel (Isaac). De zelfgemaakte rozenkransen en het echt devote nonnenlied, het galmen door de gangen, maakten dat we ons daar echt thuisvoelden, als echte religieuze medebroeders- en zusters. Er was ook nog tijd voor een fietstocht in de omgeving.

 

Weekenders19  

De bisschop

 

Weekenders20 

De paters

 

Weekenders21 

De nonnen met rozenkransen

 

Weekenders22 

Even pauzeren tijdens de fietstocht

 

In 2000 was het alweer 20 jaar geleden dat de weekenders waren begonnen en nog steeds was men zeer enthousiast. We verbleven dat jaar in Schoorl (N-Holland). Als thema gold ditmaal de jaren '20 en '30. De tijd van de Bonny en Clyde look, charleston, pokerface, sigaretten in sigarettenpijpjes en parelkettingen. Het programma, rijk geïllustreerd door Ruud, gaf weer precies aan hoe laat de gebeurtenissen zouden aanvangen en waar ze zouden plaatsvinden, zo ook de corveebeurten, het verzorgen van de koffie of assistentie bij de afwas. Niemand werd ontzien, we hadden allemaal een taak. Dit alles werd op de band vastgelegd. Het was een mooie locatie met een feestelijk tintje.

 

 Weekenders23

De jaren '20 en '30

 

In 2001 was de bestemming Diffelen. Hier vonden de Olympische Spelen plaats met een marathon, vlaggen ontwerpen en een bezoek aan dokter Bernard met assistenten. Trudy Commandeur gaf 's morgens vroeg het goede voorbeeld aan de sporters door een warming-up te verzorgen.

 

Weekenders24 

Dr. Bernard met assistenten 

 

In 2002 was de reis naar Udenhout (Noord Brabant). Henny en Geertje waren er toen nog bij maar het bleek heel moeilijk voor Henny zonder zijn muziek die hij node miste. Toch gingen ze nog mee naar Breda, daar genoot Henny nog van en het leidde hem af. Theo Budding was er ook bij maar was nogal gehandicapt want hij had onlangs zijn achillespees gescheurd tijdens een toernooi op "Noord".

 

In 2003 werd wederom Bierenmortel bezocht in Noord-Brabant. Dus Carnaval, Oranje boven, maar ook een fietstocht door de Loonse en Drunense duinen. De fietsen werden gehuurd bij de Rustende Jager waar tevens het start- en eindpunt van de fietstocht was. Het was daar op het terras goed toeven. Bij een stop halverwege was het altijd nodig je stalen ros goed in de gaten te houden; want of je sleuteltje was verdwenen of het zadel was hoger of lager gezet.

 

Weekenders25  

Oranje boven

 

Weekenders28 

Carnaval

 

Via Alkmaar, overigens een heel leuke stad, werd in 2004 vertrokken naar Schoorl. In Alkmaar liepen de kaasdragers, zo ook Isaac, in tempo over de Grote Markt. Het weer was niet zo goed dus hebben we ons binnen laten informeren over deze bijzondere plek.

 

In 2005 vierden wij ons zilveren jubileum (25 jaar). De commissie, Ruud, Sari, Cor, Trudy en ik (Lia) hadden vele jaren met heel veel plezier aan de voorbereidingen gewerkt maar vonden ook dat we op het hoogtepunt moesten stoppen. Dit zou het moment kunnen zijn maar we wilden er wel een bijzonder weekend van maken want 25 jaar weekenders is niet niks. Dus gingen we weer op pad. Ruud (Anton Heyboer) met zijn 4 bruiden. Zo gingen we al een poosje door het leven en we bedachten dat de nostalgie hoogtij zou moeten vieren. Zo werd de nieuwe locatie gezocht op de grens van Noord-Brabant en daar werden de plannen uitgewerkt. Aan de trouwe fans vroegen we of zij goede herinneringen wilden omzetten in de outfit die ze in de jaren ervoor al eens hadden gedragen en ons ook wilden vertellen waarom juist voor deze verkleedkleding was gekozen. Dus op de bonte avond was het een aaneenschakeling van 25 jaar terugkijken. De kabouters, de smurfen, paters, cowboys, visserswijven, sjeik en haremdames, alles kwam voorbij. De slinger van 25 en nog meer belangrijke paperassen van toen hingen aan het plafond en de commissie maakte er meteen een Sinterklaasavond van. De Sint met 4 Pieten liet de `kinderen` bij zich komen om met veel humor hen nog even op de hak te nemen. Al met al een Happy End.

 

Weekenders26  

25 jaar weekenders

 

Weekenders27 

Sint Nicolaas

 

Ook al bestaat de club op zich niet meer, wij voelen ons nog steeds weekenders want op de Nieuwjaarreceptie van Roodenburg is het voor ons een soort reünie en sinds enkele jaren gaan de `Meisjes` lunchen bij de Roode Leeuw en praten dan weer even bij. Zo houden we elkaar op de hoogte van het wel en wee. Onze Peetvader Ruud, de spil van ons allen, heeft toch door middel van een tegel een tastbaar kleinood nagelaten en dat is goed. Ook al is onze regisseur er niet meer, zijn spelers houden goede en fijne herinneringen aan hem en aan 25 JAAR WEEKENDERS.

De toneelclub

Bij Roodenburg was er meer dan alleen voetbal; zo was er een actieve toneelclub die, na eerst 4 incidentele uitvoeringen te hebben gegeven, in 1977 echt gestalte kreeg. In de loop der jaren heeft de toneelclub veel stukken opgevoerd waarvoor altijd veel belangstelling bestond. Velen hebben heel veel plezier beleefd aan het spontane en onbevangen spel van Neeltje Bonnet, Karel Weijdeveld, Lenie Lens, Rie van Polanen, Aad Klinkhamer, Mat Verver, Corry Verver, Eef van Tongeren, Rie Weijdeveld, Joop Gijzenij, Daan Bonnet, Ida Bonnet, Joop Verver, Sam Fuchs, Ellen Wendt, Bert Verver, Cor Cornet, Hans de Graaf, Mien Bouwhuis, Yvonne van Poelgeest, Coby Siera en nog een aantal anderen. Op onderstaande foto is een aantal van hen te zien.

 

Toneelclub1 

 

Staand v.l.n.r.: Cor Lens, Lenie Lens, Joop Verver, Ellen Wendt, Ida Bonnet, Lydia Slingerland, Bert Verver, Eef van Tongeren, Mat Verver en Hans de Graaf.

Zittend v.l.n.r.: Corry Verver, Yvonne van Poelgeest, Mien Bouwhuis en de heer Coster (regisseur).

 

De eerste toneeluitvoering werd opgevoerd op zaterdag 31 mei 1952. T.g.v. het 25-jarig jubileum werd een feestavond georganiseerd in "de Burcht". Voor de pauze werd het toneelstuk "Amor in het kappershuis" opgevoerd.

 

Op 7 september 1957 werd opgevoerd "Tropenadel" een blijspel in 3 bedrijven.

Op 31mei 1958 werd opgevoerd "Het wereldwonder" een  klucht in 2 bedrijven.

Op 2 juni1962, bij het 35-jarig bestaan, werd opgevoerd "Oma knapt het op" een blijspel in 2 bedrijven. 

 

Zoals eerder vermeld kreeg de toneelclub vanaf 1977 echt gestalte. Begonnen werd met een stuk op te voeren t.g.v. het 50-jarig bestaan. Het stuk had als titel "Gevaarlijk snoepgoed" 

 

Toneelclub2 

 

Hierboven de personen die speelden in "Gevaarlijk snoepgoed, een klucht in 3 bedrijven.

Staand v.l.n.r.: I. Coster (regisseur), Joop Verver, Cor Lens (adviezen), Sam Fuchs, Mat Verver, Ida Bonnet en Bert Verver.

Zittend v.l.n.r. Neeltje Bonnet, Lenie Lens, Corry Verver, Bep Vijlbrief (souffleuse) en Cor Coster. 

 

In de volgende jaren werden de volgende stukken gespeeld:

26 mei 1978 "......Als een kwartel" blijspel in 3 bedrijven.

27 maart 1979 "Zilveruitjes en augurken"bijspel in 3 bedrijven.

28 maart 1980 "de Computerbruid" blijspel in 3 bedrijven.

27 maart 1981 "Zo'n heerliijk huisje buiten" komedie in 3 bedrijven.

26 maart 1982 "Een beeld van een man" blijspel in 3 bedrijven.

25 maart 1983 "Opa ziet spoken" klucht in 3 bedrijven.

30 maart 1984 "Denk je dat het leven over rozen gaat"blijspel in 3 bedrijven.

29 maart 1985 "Maak dat je tante wijs" klucht in 3 bedrijven.

28 maart 1986 "Een dak tekort" blijspel in 3 bedrijven.

28 maart 1987 "Waarom zou ik?" blijspel in 2 bedrijven.

 

Toneelclub3 

 

26 maart 1988 "Celien slaat toe" klucht in 3 bedrijven.

8 april 1989 "In de aap gelogeerd" klucht in 2 bedrijven. 

 

Toneelclub4

 

30 maart 1991 Heropvoering van "Gevaarlijk speelgoed" klucht in 3 bedrijven.

 

U ziet dat er vanaf 1977 jaarlijks een toneelstuk werd opgevoerd. Op 30 maart 1991 vierde de toneelclub haar derde lustrum en men besloot om het stuk "Gevaarlijk speelgoed" wederom op te voeren, enerzijds omdat dit het eerste stuk was dat werd opgevoerd, anderzijds omdat het destijds een groot succes was.

 

Omdat inmiddels een aantal spelers op gevorderde leeftijd was gekomen en dat het voor een aantal jongeren steeds moeilijker werd om tijd vrij te maken voor repetities, viel de toneelclub uiteen. Toch vond er op 25 mei 2002, t.g.v. het 75-jarig bestaan, in het theater "Muzenhof" te Leiderdorp, weer een uitvoering plaats van het stuk "Een beeld van een man". Een stuk dat ook al was opgevoerd op 26 maart 1982. Spelers waren: Rob Brittijn, Cor Cornet, Martha Rijsbergen, Lydia Slingerland, Hans de Graaf, Janny Schmidt, Ellen Vogelenzang-Wendt, Jan van Rijn, Jannet van As, Jacques Brinkman, Mieke v.d. Haven en Coby Siera. De regie was in handen van Alie Montagne, souffleuse was Hannie Ravensbergen en de productie was in handen van Joop Verver.

 

Eén van de leden van de toneelcub die vanaf 1977 steeds bij de opvoeringen was betrokken is Joop Verver. Joop is inmiddels 71 jaar en is getrouwd met Lenie v.d. Haven. Joop en Lenie hebben 4 kinderen, t.w. 3 dochters en 1 zoon. De zoon, Joop, heeft in de jeugd van Roodenburg gevoetbald.

 

Joop sr. heeft zelf niet gevoetbald, maar is al sinds 1973 als medewerker aan Roodenburg verbonden. Elke dinsdagmiddag is hij bijv. achter de bar te vinden tijdens het sjoelen en klaverjassen. Overigens komen op die dinsdagmiddagen langzamerhand meer (oud-)leden en dat is te begrijpen want het is er erg gezellig mede omdat er tijdens het spel lekkere hapjes worden aangeboden.

 

Terug naar de toneelclub. Joop kan zich zijn eerste optreden in het Anthonius clubhuis nog herinneren. De zaal was helemaal vol en de uitvoering was zeer geslaagd hetgeen bleek uit het langdurige applaus dat de spelers ten deel viel. Er was een fantastische sfeer onderling wat er toe bijdroeg dat men graag de repetities bezocht want juist tijdens die repetities hadden de spelers de grootste lol. Zo'n 7 à 8 maanden voordat de opvoering zou plaatsvinden werd begonnen met het repeteren. De rollen werden door de regisseur verdeeld en nooit was er onenigheid over die verdeling. Er werd éénmaal per week gerepeteerd, eerst in het voormalige "Praethuis" en later, nadat het "Praethuis" was afgebroken, in een ruimte, beschikbaar gesteld door de fa. De Bolster. Die ruimte was verkregen door bemiddeling van Dick Bonnet die toen bij dD Bolster werkte.

 

Joop heeft de leukste herinneringen aan het stuk "Gevaarlijk snoepgoed". Joop speelde de rol van Gaston (Sinterklaas op vrijersvoeten) en Mat Verver speelde opa (Napoleon op leeftijd). In het stuk zou Napoleon (Mat) Gaston (Joop) achterna zitten met het zwaard in de hand en afgesproken was dat Napoleon niet zo hard in de kont van Gaston zou prikken. Het verliep echter anders, Gaston (Joop) kon ternauwernood een schreeuw van pijn onderdrukken. 

 

Zo herinnert Joop zich ook een bedscène van Mat Verver met Ida Bonnet. Een scène waarin Ida op een gegeven moment heel droogjes opmerkte "eigenlijk zouden we het echt moeten doen" hetgeen natuurlijk heel veel gelach tot gevolg had. Neeltje Bonnet en Mat Verver hebben, zeker waar het om de humor gaat, het meeste indruk op Joop gemaakt. Joop vond Hans de Graaf, Lydia Slingerland en Mevr. Coster de besten wat betreft het spelen van hun rol.  

 

Tot zover de toneelclub.

Uit het plakboek van Michiel Hugens

De C1 van het seizoen 1988/1989

 

RoodenburgC1_88-89 

 

Bovenste rij v.l.n.r.: John van de Haven, Michiel Hugens, Patrick Verplancke, Richard van Eldik (+), Stefan ?, Maurice van Wanrooy, Johan van Tongeren (leider).

Onderste rij v.l.n.r.: Jan Zoetemelk, Ed Fakkel, Kees Schneider, Ramon Barends, Terence Koolmoes, Henk Kersten.

 

Deze foto is genomen bij een toernooi bij RKAVV.

 

De B2 van het seizoen 1989/1990

 

 RoodenburgB2_89-90

 

Bovenste rij v.l.n.r.: Jan Fakkel (leider), John van de Haven, Jan Zoetemelk, Patrick Verplancke, Ramon Ramak, Peter Slegtenhorst, Maurice van Wanrooy, Dennis Ooyendijk, Hennie Ramak (+) (grensrechter).

Onderste rij v.l.n.r.: Marc van Gemert, Terence Koolmoes, Michiel Hugens, Leo Wolting, Ed Fakkel, Michel Buyn.

 

Dit team werd dat seizoen kampioen!

 

De D3 van het seizoen 1993/1994

 

 RoodenburgD3_93-94

 

Bovenste rij v.l.n.r.: Michiel Hugens (trainer), Samir Belarit, Erik Schram, Remon Weyers, Badr Essaoui, Sasha Yazdi, Tarek El Farth (+), Nouri Essaoui (trainer).

Onderste rij v.l.n.r.: Erkan Mengi, Richard van Tongeren, Patrick van Tongeren, Wesley Sluiter, Danny Schram, Roman Oudolf, Housam Aima.

 

Het eerste team van de debuterende trainers Nouri Essaoui en Michiel Hugens.

 

 

 

Uit het plakboek van John Soudan

In 1985, na het einde van mijn actieve voetbal periode bij Roodenburg, ben ik leider geworden van de B-junioren die onder leiding stonden van trainer Bob van Bohemen. Bob trainde de B-regionalen, ik deed de B1 (redactie: dat is eigenlijk de B2). Dat was een hele klus, want ik moest het vervoer regelen. Geen gemakkelijke opgave en meerdere keren moest ik een beroep doen op Daan en Herman Fasseur en Henk Singerling en altijd bij dezelfde ouders om op tijd bij de uitwedstrijden te komen. Maar het is toch iedere keer gelukt.

 

In het eerste jaar trainde ik ook de B2 (nu zou dit B3 zijn) van 18.00 - 19.00 uur van Jan Sierat die daar leider van was en daarna hielp ik Bob van Bohemen met de training. We kregen van Jan Lovink toen al oefenstof (uit Duitsland) om de spelers beter en weerbaarder te maken, wat toch wel gelukt is. We trainden twee keer per week op maandag en woensdag en iedereen was altijd aanwezig. Dat was best wel een compliment waard als je bedenkt dat die gasten wel heel veel huiswerk hadden en na de training snel naar huis moesten om te leren.

 

Op de zaterdag had ik meestal 13 jongens voor de wedstrijd. Het kwam ook wel eens voor dat ik er maar 11 had, dus ik was leider/grensrechter en -verzorger tegelijk en in het seizoen 1985-1986 werden we 2e in de competitie. Dat was een goede prestatie voor eerste jaar B-junioren. In 1986-1987 werden we kampioen.

 

Als de wedstrijd was afgelast, speelden we ook wel eens een oefenwedstrijd en als dat niet ging, trainden we op de speelweide naast veld 4. Ik herinner mij nog goed dat ik een rugbybal had meegenomen en de spelregels had uitgelegd. Dat had ik beter niet kunnen doen. Op een gegeven moment kreeg ik een zwieperd van Casper van de Burgh en lag ik in de blubber met 6 man op me. Ze hadden de grootste lol.

 

Na de competitie gingen we ieder jaar een weekend op stap. Eerst naar Vlissingen en ook op toernooi in Hamburg in Duitsland. Met de B1 werden we daar eerste, de B-regionalen werden uitgeschakeld. Peter van Wanrooy werd daar de speler van het toernooi. Na de toernooiwinst gingen we op stap naar het centrum van de stad. Eerst met ze allen naar de Reeperbahn, wat niet mocht (nog geen 18) en daarna naar de discotheek met 6 barren. Het was een hele belevenis. Op de terugweg deden we even Staphorst aan om patat te eten en cola te drinken, terwijl die gasten van 12 daar aan het bier zaten .

Al met al een mooie tijd om op terug te kijken. Wat ik wel jammer vind, is dat er van de deze groep zo weinig in de senioren hebben gespeeld. Was dit wel het geval geweest, dan had de club een hele mooie periode gehad. Ik zelf ben na de B-junioren naar de senioren gegaan. In het 2e elftal heb ik zo’n 10 jaar gespeeld.

 

Verder wens ik iedereen het allerbeste, de hartelijke groeten

John Soudan

 

B2 1985/1986

B2_1985-1986

 

Staand: trainer Bob van Bohemen, Casper van der Burgh, Abdel Maatoug?, Marco Flippo, Anton Plu, Erwin Hollebeek, Remco Tegelaar (keeper), Henk Buyn, John Soudan (leider/coach), Bernard Disseveld.

Zittend: Jean Marc van Steenbergen, Peter van der Burg, Peter van Wanrooy, Dick Straathof, Ron de Bruin, Patrick Bavelaar. 

B2 1986/1987

B2_1986-1987 

 

Staande van links naar rechts: Johan van Tongeren (grensrechter), Bob van Bohemen (trainer) Marco Flippo, Abdel Maatoug, Richard van der Weyden, Ron de Bruin, Harro Zanting, Maickel Verver, leider John Soudan, met verzorgingstas Marcel IJzendoorn.

Zittend Bert Habraken, Patrick Bavelaar, Patrick Heijmans, Dick straathof, Peter van der Burg, Peter van Wanrooy.

Liggend: Henk Buyn.

 

De vering van een kampioenschap op het veld en in de kleedkamer

John_Soudan John_Soudan2

John_Soudan3 John_Soudan4

John_Soudan5 John_Soudan6

John_Soudan7 John_Soudan8

John_Soudan9

 


Naschrift van de redactie

U treft na dit verhaal een tweetal foto's aan. We hopen dat de spelers die op deze foto's staan op de reünie aanwezig zijn. Wilt u reageren op het verhaal van John, stuur dan een e-mailbericht naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

 


Gold Picasa Gallery

© LV Roodenburg 2014. Alle rechten voorbehouden.