De weekenders

Dat er bij Roodenburg meer was dan voetbal is al eerder aangehaald. Er was ook een grote saamhorigheid wat o.a. bleek uit de grote belangstelling die er was voor contact-, kaart- en toneelavonden. Een ander voorbeeld daarvan was het ontstaan van een groep die zich later "de Weekenders" zijn gaan noemen. Lia Budding beschrijft de ervaringen van "de Weekenders", voorzien van foto's.

 

De weekenders

Dat sport verbroedert en/of verzustert is in ons geval wel bewezen. De bijzondere band die is ontstaan, met als fundament Roodenburg, komt tot uiting uit de belevenissen van "de Weekenders".

 

Het begon met een dagje uit van een grote groep Roodenburgers aan het eind van het voetbalseizoen. Dat beviel altijd zeer goed, het was steeds gezellig en er werd veel gelachen en dat eindigde in een klein feestje. Plots ontstond er een ander idee: Zou het mogelijk zijn om eens een weekend weg te gaan, bijv. een huisje huren op een bungalowpark en dan met z'n allen daar allerlei leuke dingen doen. We kenden elkaar tenslotte al jaren dus het zou moeten lukken.

 

Het idee werd voorgelegd aan Ruud Wiggers en die voelde er wel wat voor. De animo bleek heel groot te zijn met als gevolg dat wij in 1981 met ca. 40 deelnemers vertrokken naar "America Vendorama" in Limburg. Het was de eerste keer dus het was ook een test. Er werd goed over nagedacht want het moest onderling wel klikken. We gingen met z'n zessen in één huisje waarmee iedereen instemde en het ging eigenlijk allemaal heel gemakkelijk. Het programma werd door Ruud samengesteld en op papier gezet; het weekend verliep zoals we allen hadden gehoopt en verwacht. Gezellig, veel lol, bowlen maar vooral vrienden onder elkaar en allen waren het erover eens dat het voor herhaling vatbaar was.

 

 Weekenders1

De familie Neuteboom en de familie De Roode op het terras van hun bungalow in Limburg.

 

In 1982 werd de nieuwe plek de Eemhof in Flevoland. Weer met heel veel zin en hoge  verwachtingen werd er vertrokken. Het kan niet anders worden gezegd dan dat ook dit weekend slaagde.

 

In 1983  was de bestemming de Huttenheugte in Drenthe. Alvorens te vertrekken was er eerst koffie met gebak op "Noord" wat werd verzorgd door Rie en Izaak Arnoldus. Deze keer gingen we met een gehuurde bus op pad met als chauffeur Ronald Guldemeester. Dat was een luxe en de stemming zat er al snel goed in. Het programma was weer goed opgezet en op papier stonden de belangrijkste wetenswaardigheden. De bungalowsleutels werden aan de dames uitgereikt en de bungalows werden ingeruimd. Dat jaar waren er drie nieuwe stellen bijgekomen, nl. Nada en Jan Rietkerken, Eef en Henk Rietkerken en Trudy en André Ooyendijk. Met zoveel Roodenburgers in 7 bungalows was het een drukte van belang. Piet Neuteboom nam de video ter hand om enkele taferelen vast te leggen. Hij ging op huisbezoek bij Greet en Ton Koel, Ineke en Peter Schouten en Trudy en André Ooyendijk en zag dat ze het allen gezellig maakten en een kaartje legden. Barry en Isaac van Weerlee, Toos en Ruud Wiggers en Rietje en Kees Hoek zaten ook samen in een bungalow evenals Nel en Rinus de Bruin, Juul en Paul Pikaar en Steini en Eef Rietbergen. Greet en Hans Budding, Lia en Theo Budding en Cor en Nico van Es gingen ook weer op herhaling. Cor en Wim Neuteboom, Suze en Piet Neuteboom en Cor en Jan de Roode deelden samen bungalow nr. 258. De bungalow die Saar en Koos Sierat bewoonden werd gedeeld met Ank en Sam den Os en met Sari en Arnold Barends. In totaal 40 personen. Ruud hield dit zooitje ongeregeld op zijn manier in de hand, hij was tenslotte "Heer en Meester" over ons allemaal. Er was ook een commissie ontstaan, want enige hulp kon Ruud wel gebruiken en daaruit ontstond een cabaretgroepje. Tijdens het repeteren en het verkleden waren de lachsalvo's niet van de lucht en toen het optreden door het Roodenburgpubliek werd beloond met handgeklap en schouderklopjes, waren de opvoeringen een jaarlijks terugkerende vanzelfsprekendheid.

 

Weekenders2  

Tijdens het diner-dansant werd het mooie lied "Comment ca va" gezongen en vanaf dat moment is dat het lijflied geworden. Missie geslaagd!

 

In 1984 verbleef de groep in de Kempervennen in Brabant. De Weekenders gingen professioneler te werk en er werd een penningmeester aangesteld, nl. Hans Budding. Hij mocht het geld op een speciale rekening innen en 3 keer per jaar werden de weekenders gesommeerd hun punica, toen guldens, over te maken.

 

Weekenders3 

Aan de maaltijd in de Kempervennen

 

De groep was inmiddels één grote familie geworden en de smaakmakers Isaac en zijn maatje Kees Hoek verdeelden de chips zo eerlijk mogelijk. De drank moest zelf worden meegenomen. Het verzamelen van 40 personen in één bungalow was op zichzelf al een feestje.

 

1985 was een bijzonder jaar, het was nl. het eerste lustrum. 5 Jaar weekenders, het was tijd voor verandering. Voor de eerste keer met z'n allen in één groepshuis. Een geschikte locatie werd gevonden in Katwijk a/d Maas. Een commissie, bestaande uit Ruud Wiggers, Trudy Ooyendijk, Sari Barends, Cor van Es en Lia Budding gingen op weg om de ambiance te bekijken en om met de eigenaar afspraken te maken. De eigenaar woonde er pal naast in de andere vleugel van dat huis en wij lieten hem alvast weten dat wij wel wat rumoerig konden zijn (dan was dat maar gezegd). De boodschappen werden bij de plaatselijke supermarkt besteld en we gingen tevreden huiswaarts. We waren enthousiast over de 13 slaapkamers, de woonkamer en de tuin. Alle ingrediënten voor een geslaagd weekend waren aanwezig. Er voegden zich 6 nieuwe Blauwzwarters bij de groep, nl. Door en Henk de Romijn, Hans Verver met vriendin en Henny en Geertje Choufoer. Dat zou een muzikaal weekend worden vooral omdat artiest Henny zijn accordeon had meegenomen. De kamers werden met inspraak en door loting verdeeld en zo werd het nog heel laat, 's nachts om 04.00 uur ging het licht uit terwijl de corveeërs alweer vroeg paraat moesten zijn. Maar ook dat lukte en Koos zorgde voor de eitjes, voor elk wat wils. Vervolgens werden de fietsen opgehaald en we maakten een mooie tocht door de omgeving. De spelletjesavond met als thema  het gezegde "Mijn ondergang is jouw werk" is voor insiders niet meer weg te denken bij dit speciale weekend.

 

In 1986 werd verbleven in Drenthe en in 1987 was dat Bruinisse in Zeeland. Zo werden alle provincies bezocht. We vermaakten ons met fietstochten, zwem-estafettes, bowlingavonden, kaartwedstrijden, dansen en dat is plezier voor minstens twee, changé-parties, barbecues en gourmetten. En ook altijd de verkleedpartijen, de bonte avonden. Het werden door de jaren heen altijd zeer succesvolle weekenden.

 

In 1988 logeerden we in een heus kasteel dus liepen er jonkvrouwen en ridders rond maar ook nonnen, narren, minstreels en troubadours. Het kon niet mooier.

 

In 1989 werd het Hedenesse in Zeeuws Vlaanderen. We zouden weer met z'n allen naar een mooie plek varen en rijden maar bij Toos en Ruud Wiggers gebeurde het meest verdrietige wat een mens kan overkomen: Je dochter verliezen, een gebeurtenis die je leven geheel verandert, iets wat je eigenlijk niet kan bevatten. We besloten dan ook de reis te annuleren. Echter, de wens van Toos en Ruud was om toch maar te gaan en daar, zoals familie elkaar bijstaat in moeilijke tijden, troost te zoeken en elkaar zo goed als mogelijk te steunen. Wij wilden aan deze wens vanzelfsprekend gehoor geven en met elkaar hebben wij met hen het verdriet gedeeld. Dat is ware vriendschap, we hadden bewondering voor hen beiden, hoe ze probeerden de sfeer en saamhorigheid tot zich te nemen. En het was goed zo.

 

Weekenders4 

De glazen bol van de waarzegger (Isaac)

 

Weekenders5  

Fanfare met Door als tambourmetre

 

Weekenders6  

De glazen bol, de vogeltjesdans, het poesje van Nel de Bruin, de fanfare en de muziek van Henny waren een goede ontspanning en bracht de stemming min of meer in evenwicht.

 

1990: 10 jaar weekenders. Op naar Balk in Friesland. Het feit dat we jubileerden was al een feestje waard. Feestelijke kleding hoorde daarbij. We werden aldaar verrast door het bezoek van een heer van stand die alles van de weekenders wist en op zijn manier iedere weekender met zijn persoonlijke verhaal in het zonnetje zette "sapperdeflap". Henny en Ruud kregen een serenade, gezongen door de commissie en het werd die avond weer laat. De lunch op de boot naar een onbewoond eiland was uniek en de muziek van Henny, die vooral rock en roll liedjes ten gehore bracht, nodigde zijn publiek uit tot twist en jive in de buitenlucht. De video-avond, waarin later dat jaar de beelden nog eens werden herhaald, bracht de sfeer weer even terug en Ruud, die deze speciale films vertoonde, kreeg weer applaus en een extra biertje. De kantine heeft ons op deze manier nog vaak mogen ontvangen.

 

Weekenders7  

De eilandtwist

 

Weekenders8  

Oranje

 

In 1991 was Overijssel aan de beurt. We verbleven in Den Ham. Er was een kinderverjaardagsfeestje voor Greet met kindercadeautjes zoals een poëziealbum en een ritje te paard. Tante Anna (Door) kwam ook nog op bezoek, er werden foto's gemaakt maar helaas... er zat geen rolletje in het toestel.

 

In 1992 verbleven we in Herpen in Noord-Brabant. Daar herleefde een stukje nostalgie, was er een optreden van de Chippendales en verschenen er ook 4 Chineesjes ten tonele.

 

Weekenders9  

Nostalgie

 

Weekenders10  

De Chippendales

 

Weekenders11  

De 4 Chineesjes

 

In 1993 was de reis overzee, nl naar Texel. We kleedden ons niet zoals de eilanders, we waanden ons in Tirol.

 

Weekenders12 

De eiland-Tirolers

 

In 1994 was het 15 jaar geleden dat de weekenders waren begonnen. Het derde lustrum werd doorgebracht in Neede (Gelderland). Daar was een optreden van de "Fouryo's".

 

Weekenders13 

Het zijn er maar 3!

 

In 1995 was Limburg aan de beurt voor een bezoek en wel in Slenaken. Er was een optreden van André Rieu met orkest en het was allemaal goud wat er blonk in de "Gouden horizon". De magen waren intussen hongerig geworden en om die te vullen werd vertrokken naar Teuven, net over de grens in België. In een authentieke gelegenheid, "Moeder de Gans" geheten, werden de magen extra getrakteerd. Ook daar is Henny Choufoer, met zijn accordeonspel, wereldberoemd geworden. Wat een sfeer.

 

In 1996 werd een bezoek gebracht aan Beekbergen in Gelderland. Daar werd, tot verrassing van Trudy en André Ooyendijk, in een restaurant en onder toeziend oog van een ambtenaar van de Burgerlijke Stand, hun huwelijk opnieuw bevestigd; compleet met toespraak, bruidsboeket, dameshoedjes en hoge hoeden voor de heren. Het diner smaakte  naar meer maar de beelden in stijl staan nog steeds op ons netvlies. We bezochten de kermis, waren in sprookjesland en Koos Sierat zag dit alles met tevredenheid aan.

 

Weekenders14  

In de botsauto's

 

Weekenders15 

In sprookjesland

 

Weekenders16  

Koos

 

In 1997 was Wapse in Drenthe de bestemming. We gingen daar klootschieten maar waar was de kloot gebleven? Dat werd een hele zoekpartij. Ook de huifkar werd niet vergeten. Door stapte kordaat in maar ging bovenop de verjaardagstaart zitten.

 

Zeeland was weer eens aan de beurt dus werd in 1998 Haamstede aangedaan. De locatie was niet zo als we gewend waren maar nadat visserswijven, de matrozen, kapitein Ruud en "Volendammer" Henny de ruimte hadden gevuld was alles toch weer als vanouds. Er werd menig harinkje verschalkt. De foto's spreken voor zich.

 

Weekenders17  

Het hele gezelschap visserswijven en matrozen

 

Weekenders18  

De matrozen met een Volendammer

 

Het verblijf in Haamstede bleek voor Wil van Tongeren de laatste keer geweest te zijn. We zijn nog wel met een kleiner groepje naar Italië geweest maar toen ging het al niet meer zo goed met haar. Toen het echt slecht ging met haar en zij bedlegerig werd, bezochten we haar beurtelings zodat zij regelmatig bezoek had. Helaas is zij overleden en was het ook voor Hans voorbij om mee te gaan. Hij is na een aantal jaren toch weer meegegaan maar logisch dat het vooral voor hem toch anders was dan voorheen. 

 

In 1999 verbleven we in Bierenmortel in Noord-Brabant. Een echt klooster met zij-beuk, bar, terras met barbecue en ook nog een grote koffiekamer. Natuurlijk waren er nonnen, paters, pastoors en de enige echte bisschop, St. Nicolaas met biechtstoel (Isaac). De zelfgemaakte rozenkransen en het echt devote nonnenlied, het galmen door de gangen, maakten dat we ons daar echt thuisvoelden, als echte religieuze medebroeders- en zusters. Er was ook nog tijd voor een fietstocht in de omgeving.

 

Weekenders19  

De bisschop

 

Weekenders20 

De paters

 

Weekenders21 

De nonnen met rozenkransen

 

Weekenders22 

Even pauzeren tijdens de fietstocht

 

In 2000 was het alweer 20 jaar geleden dat de weekenders waren begonnen en nog steeds was men zeer enthousiast. We verbleven dat jaar in Schoorl (N-Holland). Als thema gold ditmaal de jaren '20 en '30. De tijd van de Bonny en Clyde look, charleston, pokerface, sigaretten in sigarettenpijpjes en parelkettingen. Het programma, rijk geïllustreerd door Ruud, gaf weer precies aan hoe laat de gebeurtenissen zouden aanvangen en waar ze zouden plaatsvinden, zo ook de corveebeurten, het verzorgen van de koffie of assistentie bij de afwas. Niemand werd ontzien, we hadden allemaal een taak. Dit alles werd op de band vastgelegd. Het was een mooie locatie met een feestelijk tintje.

 

 Weekenders23

De jaren '20 en '30

 

In 2001 was de bestemming Diffelen. Hier vonden de Olympische Spelen plaats met een marathon, vlaggen ontwerpen en een bezoek aan dokter Bernard met assistenten. Trudy Commandeur gaf 's morgens vroeg het goede voorbeeld aan de sporters door een warming-up te verzorgen.

 

Weekenders24 

Dr. Bernard met assistenten 

 

In 2002 was de reis naar Udenhout (Noord Brabant). Henny en Geertje waren er toen nog bij maar het bleek heel moeilijk voor Henny zonder zijn muziek die hij node miste. Toch gingen ze nog mee naar Breda, daar genoot Henny nog van en het leidde hem af. Theo Budding was er ook bij maar was nogal gehandicapt want hij had onlangs zijn achillespees gescheurd tijdens een toernooi op "Noord".

 

In 2003 werd wederom Bierenmortel bezocht in Noord-Brabant. Dus Carnaval, Oranje boven, maar ook een fietstocht door de Loonse en Drunense duinen. De fietsen werden gehuurd bij de Rustende Jager waar tevens het start- en eindpunt van de fietstocht was. Het was daar op het terras goed toeven. Bij een stop halverwege was het altijd nodig je stalen ros goed in de gaten te houden; want of je sleuteltje was verdwenen of het zadel was hoger of lager gezet.

 

Weekenders25  

Oranje boven

 

Weekenders28 

Carnaval

 

Via Alkmaar, overigens een heel leuke stad, werd in 2004 vertrokken naar Schoorl. In Alkmaar liepen de kaasdragers, zo ook Isaac, in tempo over de Grote Markt. Het weer was niet zo goed dus hebben we ons binnen laten informeren over deze bijzondere plek.

 

In 2005 vierden wij ons zilveren jubileum (25 jaar). De commissie, Ruud, Sari, Cor, Trudy en ik (Lia) hadden vele jaren met heel veel plezier aan de voorbereidingen gewerkt maar vonden ook dat we op het hoogtepunt moesten stoppen. Dit zou het moment kunnen zijn maar we wilden er wel een bijzonder weekend van maken want 25 jaar weekenders is niet niks. Dus gingen we weer op pad. Ruud (Anton Heyboer) met zijn 4 bruiden. Zo gingen we al een poosje door het leven en we bedachten dat de nostalgie hoogtij zou moeten vieren. Zo werd de nieuwe locatie gezocht op de grens van Noord-Brabant en daar werden de plannen uitgewerkt. Aan de trouwe fans vroegen we of zij goede herinneringen wilden omzetten in de outfit die ze in de jaren ervoor al eens hadden gedragen en ons ook wilden vertellen waarom juist voor deze verkleedkleding was gekozen. Dus op de bonte avond was het een aaneenschakeling van 25 jaar terugkijken. De kabouters, de smurfen, paters, cowboys, visserswijven, sjeik en haremdames, alles kwam voorbij. De slinger van 25 en nog meer belangrijke paperassen van toen hingen aan het plafond en de commissie maakte er meteen een Sinterklaasavond van. De Sint met 4 Pieten liet de `kinderen` bij zich komen om met veel humor hen nog even op de hak te nemen. Al met al een Happy End.

 

Weekenders26  

25 jaar weekenders

 

Weekenders27 

Sint Nicolaas

 

Ook al bestaat de club op zich niet meer, wij voelen ons nog steeds weekenders want op de Nieuwjaarreceptie van Roodenburg is het voor ons een soort reünie en sinds enkele jaren gaan de `Meisjes` lunchen bij de Roode Leeuw en praten dan weer even bij. Zo houden we elkaar op de hoogte van het wel en wee. Onze Peetvader Ruud, de spil van ons allen, heeft toch door middel van een tegel een tastbaar kleinood nagelaten en dat is goed. Ook al is onze regisseur er niet meer, zijn spelers houden goede en fijne herinneringen aan hem en aan 25 JAAR WEEKENDERS.


Gold Picasa Gallery

© LV Roodenburg 2014. Alle rechten voorbehouden.