De reis naar Berlijn in 1985

De A1 en B1 namen in die tijd jaarlijks deel aan een buitenlands toernooi. In 1985 was Duitsland nog verdeeld in Oost- en West-Duitsland. De stad Berlijn was weer verdeeld in Oost- en West-Berlijn. Dit toernooi werd gespeeld in West-Berlijn. Om daar te komen met de bus, moest men rijden door Oost-Duitsland dat werd bezet door Rusland. Dit ter verduidelijking van dit reisverslag uit het clubblad van 1985.


Vrijdag 24 mei 1985 was het dan zo ver, om half zeven was het verzamelen op Sportpark Noord. De bus was al gearriveerd en een ieder was aardig op tijd. Wim Neuteboom had al vroeg koffie gezet en dat viel goed in de smaak. Bij het noteren van de paspoortnummers voor de lijst van passagiers aan de Oost-Duitse grens bleken er toch 2 jongens bij te zijn met een toeristenkaart en daar kom je niet mee door Oost-Duitsland heen. Na kort beraad heb ik een collega van het stadhuis gebeld en hem het verhaal verteld. Nu was het mogelijk de passen te halen want hij was bereid vroeger naar het stadhuis te komen. De heer Piet Kluivers die met zijn auto mee zou gaan was bereid om met de jongens achter de bus aan te komen., want de bus moest vertrekken i.v.m. het reisschema. En zo was het met kunst en vliegwerk toch voor elkaar gekomen, zodat ook deze twee mee konden naar West Berlijn. Ze weten nu in elk geval het verschil tussen een toeristenkaart en een paspoort.

 

De reis verliep vlot en we hadden mooi weer. Om ongeveer 10 uur kwamen we bij de Oost-Duitse grens in Helmstedt aan, daar stopten we even bij een Räststatte om een verfrissing te nemen. Toen we daar stonden kwam ook de heer Kluivers aan rijden zodat alles weer compleet was.

 

Na een half uur pauze stapten we volgens de lijst in de bus, de buschauffeur had dit gezegd, dan zou de controle sneller verlopen, wat ook later bleek, want de Vopo (Oost-Duitse grenswacht) kwam langs en een ieder moest met de pas klaar zitten. Bij mevrouw Prins bleef hij lang staan en moest die pas hebben, waardoor mevrouw Prins het een beetje benauwd kreeg. Maar Arie regelde het snel, Arie was de buschauffeur, en zo konden we weer verder. Het is een belevenis tussen die muren door, je leest ervan en je ziet het wel eens op de televisie en nu zag je het in werkelijkheid. Na 3 uur rijden kwamen we aan de West-Berlijnse grens, daar waren we ook binnen een half uur langs.

 

Om ongeveer 7 uur kwamen we op de sportplaats aan en daar werden we ontvangen door leden van de Berliner amateure en werden naar de tenten gebracht. Er was ruimte genoeg want we hadden vijf grote tenten tot onze beschikking.

 

De volgende dag moesten de A en de B spelen. De B-junioren speelden hun eerste wedstrijd tegen NAKSKOV IF uit Denemarken, deze wedstrijd werd met 2-0 gewonnen. De A-junioren moesten hun eerste wedstrijd tegen SV IVEU-Bechum uit Bielefeld, daar werd van gewonnen met 1-0. Om 12.15 uur speelde de A tegen de Berlinere amateure en die werd verloren met 1-0, we waren wel sterker, maar het lukte niet. De B speelden hun 2e wedstrijd tegen CGC Hertha 06 uit Berlijn, die werd gewonnen met 1-0. De A speelde hun 3e wedstrijd tegen Vorwarts Ahlen uit Westfalen en die wedstrijd werd gewonnen met 2-0.

 

’s Avonds speelden de B-junioren de finale tegen de Denen BALLERUP IF, deze wedstrijd eindigde in een gelijke stand 0-0, waarna strafschoppen genomen moesten worden. De Denen trokken aan het langste eind en wonnen. Zo behaalden de B junioren een eervolle 2e plaats. Het was jammer dat Michel Borst in de laatste 2 minuten van de finale geblesseerd raakte.

 

De volgende dag moesten de A-junioren tegen Alkmania uit Alkmaar spelen om de 3e plaats. Ook deze wedstrijd eindigde in een gelijke stand, na het nemen van strafschoppen, behaalden wij de 3e plaats. Na de laatste wedstrijd werden meteen de prijzen uitgereikt. De A-junioren kregen de prijs voor de beste buitenlandse ploeg.

 

’s Middags zijn we een rondrit gaan maken door West-Berlijn, zo zijn we geweest bij de doorlaatpost check-point CHARLIE en nog andere plaatsen bij de Berlijnse muur. Ook zijn we nog bij het Russisch monument en op de Postdammer Platz geweest. Arie heeft ons veel laten zien en vertelde over Berlijn, wat dat betreft wist hij goed de weg.

 

’s Avonds zijn we naar de bekerwedstrijd Bayern Munchen – Uerdingen geweest en dat was een heel spektakel. We hebben een leuke en spannende wedstrijd gezien. Ook Michel Borst heeft dit ondanks zijn blessure mee kunnen maken, want de chauffeur had namelijk een rolstoel georganiseerd bij het Rode Kruis.

 

Maandagmorgen 2e Pinksterdag hebben we alles weer in de bus geladen en de tenten opgeruimd en de boel netjes achter gelaten. Na een ieder bedankt te hebben voor de genoten gastvrijheid, hebben we afscheid genomen van de leden van de Berliner amateure en zijn we om half negen vertrokken richting de Oost–Duitse grens. Dat verliep ook deze keer weer vlot, zodat we om ongeveer 12 uur in Helmstedt waren. Verder verliep de reis weer voortreffelijk zodat we om 9 uur weer op Sportpark Noord waren. En zo kwam er ook weer een eind aan een voortreffelijk weekend met een fijne groep, dat mag ook weleens gezegd worden.

 

Voor ik mijn verhaal afsluit, wil ik toch een woord van dank brengen aan de heren Kluivers, Nico Vogelenzang, Gerard Theunissen en Bob van Bohemen en een ieder die het mogelijk hebben gemaakt een fijn weekend te hebben. Als laatste wil ik Arie, onze chauffeur , bedanken voor de wijze waarop hij met de groep op weg is geweest. Het was een man die zijn vak verstond. Arie het was grandioos. Hartelijk dank.

 

Dit opgetekend door Daan Fasseur.

 

Naschrift van de redactie

Daan Fasseur is lid van verdienste van de club. In die tijd was Daan de jeugdvoorzitter. Wij hebben dit verhaal geplaatst omdat er een stuk geschiedenis in wordt beschreven. De Duitse Muur is gevallen en Duitsland is weer een land.

 

Heeft u nog herinneringen aan dit toernooi of foto’s, dan kunt u reageren via onze e-mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

 


Gold Picasa Gallery

© LV Roodenburg 2014. Alle rechten voorbehouden.