Interview met Arnold Barends

Arnold is geboren op 30 maart 1945 te Leiden en getrouwd met Sari van der Linden. Ze hebben twee zoons, Maurice en Ramon en één kleinzoon Sven. Arnold is in 1954 lid geworden van Roodenburg. Eigenlijk wilde Arnold lid worden van U.V.S. maar Dries van Royen wist hem om te praten om lid te worden van Roodenburg. Bovendien had een nichtje Roodenburgkousen en een zwart broekje dus hij moest uiteindelijk wel naar Roodenburg en heeft daar nooit spijt van gekregen. Vanaf 1954, als 9-jarige, tot 1980 is hij als voetballer actief geweest en speelde rechtshalf, later genoemd rechts op het middenveld. Achteraf gezien vindt Arnold dat hij wat te vroeg is gestopt met voetballen.

 

Welke mooie herinneringen heb je aan je actieve periode?

Als jeugdlid de sportkampen in Zeist. Als senior mijn debuut als 19-jarige in het eerste elftal tegen stadgenoot U.V.S. Er waren in de Kikkerpolder 9000 toeschouwers. Een wedstrijd om nooit te vergeten. En verder de uitnodiging van Ajax om een oefenwedstrijd te spelen in de Watergraafsmeer in sept. 1966. Voor Ajax gold deze wedstrijd als voorbereiding op de Europacupwedstrijd tegen het Turkse Besiktas.

 

Met welke bekende spelers heb je gewerkt?

Als leider van het tweede en later van het eerste elftal met o.a. Glenn Helder, Ron de Roode, Marco van Alphen, Marcel Valk, Jeffrey van As, Bert Jansen, Peter Kruit en John Verschoor. Zij zijn allen in het betaald voetbal terecht gekomen. En verder met Henny Koet, Henry Pouw, Mark Helder, Patrick Heymans en Wesley Slingerland. Zij allen hebben gespeeld in de hoogste klassen van het amateurvoetbal.

 

Welke trainers heb je als speler meegemaakt?

De volgorde zou ik niet meer weten. Ik heb getraind onder de zeer aimabele Cees Matla, wiens vader een van de grootste supporters was van Roodenburg. Verder onder Piet Kantebeen en Joop Devilee, beiden ex-U.V.S.-spelers en onder Pim van der Meent.

 

Van Joop Devilee kan ik mij nog de volgende anekdote herinneren: De velden en de sintelbaan in de Leidse Hout waren afgekeurd. We zouden naar de velden van het toenmalige A.Z.L. (Academisch Ziekenhuis Leiden) lopen, gelegen achter het Legermuseum. Joop Devilee zou op de fiets komen.

 

Bij het station aangekomen zijn we weggedoken in de fietsenstalling. Nadat Joop Devilee tevergeefs naar ons had gezocht, is hij teruggefietst naar de Leidse Hout. Wij zijn gaan voetballen in de afgesloten tunnel van het station.

 

Pim van der Meent was zeer stimulerend. Hij was in staat je met zijn grote mond behoorlijk op scherp te zetten en beter te maken. Hij was soms eigenzinnig; als voorbeeld daarvan het volgende: In de rust van een wedstrijd werd er in de kleedkamer geklaagd over de wedstrijdbal. Pim liep naar zijn auto, die geparkeerd stond op een plek waar het niet mocht van het bestuur, en haalde een splinternieuwe bal uit de kofferbak en trapte die het veld op met de opmerking “het geld krijg ik later wel van voorzitter Uiterdijk terug”.

 

Welke functies heb je zoal bekleed?

Ik ben begonnen met het trainen van de jongste jeugd, dat deed ik samen met Sam den Os en Rinus de Bruin.

Vervolgens, eigenlijk op verzoek van de toenmalige trainer Laurens Mouter, ben ik begeleider van het tweede elftal geworden en daarna nog een aantal jaren van het eerste elftal. Niet onvermeld mag blijven dat ik, als be-

Geleider, heel veel steun heb gehad van Wim van Es.

 

Toen mijn zoons Maurice en Ramon werden opgenomen in de selectiegroep, leek het mij verstandiger om als leider van het eerste elftal te stoppen. Ik ben toen (in 1989) toegetreden tot het bestuur en werd belast met de technische zaken. De belangrijkste taken in die funktie zijn het nauw betrokken zijn bij het aanstellen van trainers, het regelmatig voeren van overleg met trainers, begeleiders en spelers en het fungeren als tussen- persoon tussen spelers/trainers en het bestuur.

 

Is er wel eens een moment geweest waarop je dacht ik stop ermee?

Jazeker, er waren twee momenten waarop ik dacht ‘waar doe ik het allemaal voor”. Het eerste moment was aan het eind van het seizoen 1994-1995 toen, door onduidelijke afspraken en slechte communicatie, vrijwel alle selectiespelers, zowel bij de senioren als bij de jeugd, de vereniging verlieten. Het tweede moment was in het seizoen 2004-2005 toen het eerste elftal (toen nog alleen op zondag) werd geplaagd door vele strafzaken. In overleg met de K.N.V.B. is toen besloten het elftal uit de competitie te nemen. Nadat bij mij de eerste emoties wat waren gezakt is er, in overleg met Ronald van Weerlee, besloten te proberen een nieuwe start te maken. Voornemen was om aan de zaterdagcompetitie te gaan deelnemen. We hebben contact gezocht met de spelers van het toenmalige tweede elftal, dat ook op zondag speelde, en die spelers voelden daar wel wat voor. Vervolgens werd contact opgenomen met de K.N.V.B. die geen bezwaar had tegen een herstart in de zaterdagcompetitie. Voorwaarde was wel dat moest worden gestart in de vijfde klasse. Dat deze stap zo succesvol zou worden, had ik niet verwacht. Het is nu de kunst om de verworven positie te handhaven en vooral te zorgen dat er een goede onderbouw komt. Een jaar later werd ook weer aan de zondagcompetitie deelgenomen.

 

Je hebt met nogal wat spelers gewerkt die het later zeer goed hebben gedaan. Heb je aan enkele van hen nog leuke herinneringen?  

Er zijn mij twee herinneringen bijgebleven. De eerste is uit de periode dat Wim Rijsbergen trainer was van de selectie. We waren, als voorbereiding op het nieuwe seizoen, neergestreken in Heeze in de omgeving van Eindhoven. ‘s-Avonds zaten we met de hele groep gezellig in het dorpscafé waar ook een aantal mensen uit het dorp aanwezig waren. Wim Rijsbergen, niet erg gesteld op publiciteit, zat wat achteraf. Waarschijnlijk heeft één van de spelers de bezoekers uit het dorp verteld dat Wim onze trainer was en ergens in een hoekje zat. Daarop begonnen de dorpelingen spontaan “oranje boven” te zingen. Het is die avond erg gezellig geworden.

(Overigens is Wim, na het succesvolle wereldkampioenschap in 1974 in Duitsland, ereburger geworden van het nabij Breda gelegen dorp Rijsbergen).

 

De tweede herinnering is uit de tijd dat ik leider was van het tweede elftal. In die tijd speelde Glenn Helder in het eerste elftal maar de trainer had hem uit de selectie gezet. De trainer had mij op het hart gedrukt dat Glenn niet mocht spelen. Het tweede elftal moest een uitwedstrijd spelen en stond er op de ranglijst goed voor. Glenn vroeg mij of hij mee mocht met het tweede elftal. Ik had daartegen geen bezwaar maar ik verzekerde hem dat hij niet mocht spelen. De wedstrijd verliep voor ons niet erg voorspoedig want we stonden met 1-0 achter. Glenn had zich toch verkleed en vroeg ongeveer een kwartier voor het einde of hij mocht invallen. Ik herinnerde hem eraan dat hij niet mocht spelen. Ik zat op de bank te peinzen en tien minuten voor het einde kon ik de verleiding niet weerstaan en heb Glenn gezegd dat hij kon invallen. In die laatste 10 minuten maakte Glenn twee doelpunten en wij wonnen met 2-1.

 

Twee weken later werd het tweede elftal kampioen.

 

De overgang van het Leidse Hout naar sportpark Noord, wat betekende dat voor jou?

Voor mij was dat erg prettig want ik woonde toen in de Margrietstraat dus dichtbij de voetbalvelden.

Wat ik mij nog van de Leidse Hout herinner is het volgende: rond het speelveld was een sintelbaan. In die tijd was Frans Siebert de materiaalman en die wees dan een paar jongens van 10/11 jaar aan als ballenjongen. Die jongens werden op de sintelbaan geposteerd. Na afloop kreeg je dan van Frans wat te drinken of te snoepen, dus de jongens deden dat graag.

 

Overigens niemand van het publiek kwam binnen de hekken op de sintelbaan want bij het toegangshekje stond trouw de heer Logeman die niemand toeliet.

 

In 1971 stond er artikel met foto in het Leidsch Dagblad. Jij zit naast Mat Keereweer. De kop luidde: “Kantine onmisbare financiële inkomstenbron voor de vereniging.” Tekst bij de foto: “het pilsje is een veel gevraagd artikel in de Roodenburg-kantine.” Het kostte fotograaf Jan Holvast dan ook een rondje om de foto te mogen maken. Kan jij je dat nog herinneren?

Ik kan mij dat nog goed herinneren. Het was in die tijd erg gezellig en spraken meestal over de a.s. wedstrijd.

 

Wat is de rol van Sari in al die jaren geweest?

Sari heeft mij in al die jaren bijzonder gesteund. Ze heeft vele uren zonder mij thuis moeten doorbrengen. Ze is regelmatig opgetreden als gastvrouw. Een enkele keer, bij bijzondere omstandigheden, doet zij dat nog.

Interview met Cengiz Domnez

Stel je eens voor

Leeftijd: 52

Burgerlijke staat: gelukkig getrouwd

Maatschappelijke carrière: Installatie verantwoordelijke voor hoog- en laagspanning, service engineer

 

Wanneer ben je gaan voetballen bij Roodenburg?

1974

 

Voor welke teams ben je uitgekomen?  

B7, B2, A2, 4e en 5e

 

Wie waren in de loop van de tijd jouw leiders/trainers en met wie heb je gespeeld?

Leiders waren: Nico Vogelezang, Herman Fasseur, trainers: Jan Lovink, SAS (slechte trainer ooit gehad), Isaac van Weerlee, Melbi Raboen (beste trainer), Jan Zoetemelk.

Spelers: Wout Holverda, Richard Klein, Wim Ligtvoet, Perry Chrispijn, Mat de Boer, Rob de Boer, Fred Siebert, Ronald Guldemeester, John van de wetering en nog veel meer.

 

Aan welke persoon (leider/ trainer) heb je de beste herinneringen?

Leider Nico Vogelenzang, een man met iets te ritselen en met respect, Jan Lovink, die kan iets neerzetten, verstand van opleiden en voetbal.

 

Welke bijzondere gebeurtenissen van je Roodenburg tijd zijn je bijgebleven?

Eerste keer in selectie speelde toen was B2 thuis tegen Quickboys B1. Ik werd telkens geschopt door tegenstander en hij wilde niet stoppen. Ik kijk naar Nico en Nico draait de andere kant op. Daarna ik gaf ik hem een schop, zonder dat iemand merkte. Na 10 minuten werd hij gewisseld. Nico kwam na mij toe na de wedstrijd en zei, dat ik het slim gedaan had.

 

Roodenburg heeft je in de gelegenheid gesteld om je te bekwamen in het trainersvak. Welke teams van Roodenburg heb je getraind en heb je daar nog elftal foto’s van? Wie heb je onder andere onder je hoede gehad?

Eerst D1, spelers waren Joop Tegelaar, Ronald Mink, Jeffrey Stikkelorum, Mark de Jong, Jeroen van de Akker, Arjen van der Paverd, Keeper Ronald Holswilder en nog paar jongens. Jaren later werd ik nog trainer van B2 Dat waren 1e jaars die ik moest klaar laten stomen voor de B1. Daar liep heel veel talenten rond zoals Joep van Vuren, Ismael Mokkadmen, die speelt bij Boshuizen zondag eerste, Mario Neuteboom, Robert Gubler, Jerry Klein.

 

Bij Roodenburg ben je geen hoofdtrainer geworden van een bepaalde leeftijdsgroep. Hoe kijk je daar nu op terug?

Ik wilde dolgraag een selectieteam van oudere spelers, maar helaas krijg ik hier geen kans voor.

 

Welke clubs heb je daarna getraind? Wat opvalt is dat je de laatste jaren vooral aan de slag bent gegaan bij van oorsprong “Nederlandse clubs”.

Hoofdtrainer LFC Zaterdag 1,hoofdtrainer DOCOS B1,jeugd trainer UDO b1,Trainer Noordwijk 3,Trainer vv Katwijk 3 en nu vv Koudekerk 2

 

Kun jij aangeven welke verschillen er zijn bij het trainen van dergelijke clubs en stadclubs met een behoorlijke allochtone groepssamenstelling?

Ik kan met iedereen opschieten, als men ze maar eerlijk behandeld. Als ik afspraak maak, kom ik die na en dat verwacht ik ook van anderen. Ik hou van mooi voetbal en er moet bepaalde tactiek in zitten. ik wil van niemand verliezen.

 

Cengiz, je bent van Turkse komaf. Hoe komt het dat er zo weinig Turkse spelers in het Nederlandse betaalde voetbal uitkomen?

Ze zijn meer bezig om ondernemer te worden, dan om te slagen als voetballer.

 

Roodenburg heeft diverse Turkse spelers in de selectie gehad. Bekende namen zijn Hayder en Serdar Bayrak. Jarenlang kwamen zij en anderen uit in de jeugdteams, maar op een of andere manier kunnen zij toch niet hun draai vinden. Zij zouden bruggenbouwers moeten zijn voor de toekomstige voetballertjes in Leiden Noord. Wat denk jij dat hiervan de reden is? Zie je dit in de toekomst nog veranderen?

Dat is zeer gevoelig. Er spelen heel veel dingen. Wij willen respect en inzet hebben wederzijds natuurlijk.

 

In Duitsland komt Ozil uit voor het Duitse Nationale elftal. Hoe kijk jij hier tegen aan en vind jij dat Turkse talenten voor het Nederlands elftal moeten kiezen?

Ze kunnen beter uitkomen waar ze wonen, Maar ze hebben ook vrijheid om te kiezen dat moet iedereen respecteren.

 

Ben je Roodenburg altijd blijven volgen?

Jazeker.

 

Is er nog iets wat niet is gevraagd, maar wat je toch kwijt wilt?

Had ik maar meer kans gekregen.

 

 

Wanneer de reünie er in mei is, wie zou je dan weer eens de hand willen schudden?

Van iedereen.

 

Interview met Marcel IJzendoorn

Oud-keeper van o.a. Roodenburg, Lugdunum, RCL en VVSB

Momenteel assistent-trainer bij VVSB

                              

Stel je eens voor.

Marcel IJzendoorn.

Leeftijd: 41 jaar.

Burgerlijke staat: Gehuwd en 3 kinderen allemaal jongens (2 keepen er al hahaha).

Maatschappelijke carrière: Inkoop Manager.

Marcel_IJzendoorn

 

Wanneer ben je gaan voetballen bij Roodenburg?

Ik ben bij Roodenburg gaan voetballen op mijn 14de jaar als 1ste jaars B-junior als keeper.

 

Voor welke teams ben je uitgekomen?

1 jaar B Regionaal.

3 jaar A landelijk.

2 jaar 2de elftal.

 

Wie waren in de loop van de tijd jouw leiders, trainers en met wie heb je gespeeld?

In de B regionaal was Bob van Bohemen mijn trainer.

Altijd erg enthousiast en wilde de jongen spelers beter maken.

De leider weet ik helaas niet meer.

 

In de B Regionaal had ik in het eerste jaar Hans Tisseur.

Rustige trainer maar wel gedreven!

Erg leuk dat die mij als 2de jaars B-junior in de voorbereiding door schoof naar de A Landelijk!

Het jaar erop kregen we als trainer Meneer Lovink zelf!

Ook erg gedreven en altijd oog voor details.

In mijn 3de jaar stond Hans Tisseur weer voor de groep.

Leiders weet ik niet meer precies maar zeker 1 jaar good-old Nico Vogelenzang!

 

De overstap naar de A selectie kreeg ik te maken met Wim Rijsbergen en Jan Reurings.

Wim gaf mij aan dat ik het eerst maar eens moest laten zien in het 2de en Jan koos in mijn 2de jaar voor de ervaring van Vink na een lastige voorbereiding.

Ik heb dus nog 2 jaar in het 2de team gekeept!

 

In de jeugd heb ik gespeeld met:

Jeffrey van As , Glenn Helder , Fer van Kampen, Richard Schreuder, Arjan van de Paverd , Roy Wunderink , Ron de Bruin , Henk Buyn , Maickel Verver ,

Arjan van Berkel, Frans de Wetering , Peter Eekel, Patrick Kamperveen, Maurice Barends  enz. enz.

Een geweldige periode en met veel van deze jongens heb ik nog contact en het is altijd gezellig als je elkaar tegenkomt ergens op een veld of in de stad!!!

 

Bij de senioren kwam ik in de A selectie en belandde dus in het 2de elftal.

Daar speelde ik met de wat “oudere” heren zoals Ronald van Weerlee, Richard Klein, Rene van Haarlem, Jan Kromwijk.

Geweldige gasten!

Tevens zijn mij bij gebleven uit deze A selectie periode: de Pretjes, Fred Ouwerkerk, Richard Gottmer, John Verschoor, Marcel Vink.

 

Je hecht veel aan sfeer. Ik kan mij jouw verjaardag nog herinneren in het ouderlijk huis aan de Groenhovenstraat.

Vind je dat sfeer een belangrijke peiler is voor resultaten en hoe speel je daar als trainer op in?

 

Sfeer is zeker een belangrijke peiler en ik hecht daar heel veel waarde aan als keeper maar nu ook als trainer!

Probeer een groep altijd bij elkaar te houden en laat een leider en aanvoerder hierin mee denken.

Kan iets zijn in de vorm van uitjes tot een drankje aan de bar drinken met elkaar.

Ofwel   “one for the road “.

In eerste instantie kan je sfeer creëren maar resultaten zijn hierin zeker niet onbelangrijk!

Tevens elkaar de waarheid vertellen is erg belangrijk en geen schijnheilig gedrag!

Als team proberen te opereren spelers, technische staf, begeleiding staf en trainers. 

 

Welke bijzondere gebeurtenissen van je Roodenburg tijd zijn je bijgebleven?

Het eerste wat in me opkomt is het niveau waarop de jeugd speelde en Marius Wunderink de toenmalige voorzitter die zijn

“PIJP” kapot beet bij een hele late overwinning tegen Nieuwerkerk B-regionaal!

Tevens speelde we fantastisch wedstrijden in de jeugd tegen Feyenoord, Telstar, Excelsior, Ajax A2 , Volendam, Sparta en het altijd verschrikkelijke UVS!

Maar ook altijd de warmte van de mensen om je heen ! Echte Roodenburgers die toen al dag en nacht klaar stonden voor de club.

Sommige doen dit overigens nog steeds denk aan Arnold, Fer, Jan en ik vergeet er natuurlijk een paar!.

Komt die weer “de sfeer” was echt altijd top!

Met de landelijke jeugd gingen we met het gehele 11tal op stap!

Waar zou je dat nu nog tegen komen!

Tevens het grote feest van Roodenburg ( 75jaar bestaan denk ik ) kan ik me nog goed herinneren. 

 

Bij Roodenburg was je tweede keeper achter Marcel Vink. Je koos daarna voor Lugdunum . Waarom ging je naar de Kikkers?

Dit was een lastige zeg.

Niet wat betreft ambitie want die had ik wel en Wim Eradus stopte bij Lugdunum en daar kwam dus echt een plek vrij in het eerste team!

Tevens speelde erbij Lugdunum jongens die ik goed kende vanuit mijn schoolperiode.

Maar de sfeer van Roodenburg achterlaten , en de spelers waar ik een goede relatie mee had maakte het erg lastig.

Tevens kwam de toenmalige voorzitter Marius Wunderink bij mij thuis langs om me nog op andere gedachten te brengen!

De beslissing nam ik echter na het gesprek met de trainer die mij toen niet kon motiveren om nog een jaar langer te blijven. 

 

Momenteel ben je assistent trainer. Naar onze mening heb je de eerste trainersvaardigheden opgedaan bij Roodenburg. Samen met Michael Verver.
Welk team heb je getraind? Wie speelden in dat team en heeft deze ervaring je verleidt om trainer te worden?

Ik ging TC III cursus omdat ik het leuk vond om een 11tal te coachen.

Ik moest tijdens die cursus ook een elftal trainen en ging Roodenburg C1 trainen.

Zeer leuke ervaring maar kwam er wel achter dat jeugd trainen niet echt makkelijk was!

Ondanks dat ben ik het jaar erna Roodenburg B1 gaan trainen. Was toen wel het 2de B-team maar we speelde gewoon hoofdklasse!

In die jaren heb ik altijd support gehad van mijn goede vriend Maickel Verver.

Het is lang geleden maar enkele spelers die ik toen trainde en me nu te binnen schieten zijn:

John Fakkel, Wesley Slingerland, Hendrik van Amsterdam, Robert Brandt , Richard Post.

Ik wist toen wel dat ik na het keepen iets in de voetballerij wilde gaan doen!

De ervaring die ik overhield na 2 jaar was positief al had ik wel het idee dat mijn ambities niet bij jeugd teams zouden liggen.

Nadat ik het besluit maakte om te stoppen als keeper heeft VVSB mij gevraagd om ass trainer bij de A-Selectie te worden en de coaching op zondagochtend van de 2de team erbij te doen. Deze kans heb ik gepakt en ben sinds dit seizoen als assistent doorgeschoven naar het 1ste elftal. 

 

Je hebt meerdere trainersdiploma’s behaald.
Hoe ziet jouw toekomst als trainer er uit?

Ik heb vorige jaar TC II gedaan.

Een toch wel pittige cursus maar ik heb het gelukkig gehaald.

Tevens waren de cijfers gunstig waardoor ik mij volgend jaar kan opgeven voor de cursus TC I.

Voor deze cursus zijn echter maar weinig plaatsen te vergeven dus verwacht ik dat het nog wel wat jaren gaat duren voordat ik echt toegelaten ga worden.

Ik kan met TCII aan de slag tot 2de klasse niveau.

Tevens ooit wat keeperstraining certificaten gehaald via Frans Hoek opleidingen.

De toekomst laat ik op mij afkomen maar de drang van op eigen benen staan is er wel. 

 

Vind je dat keeperstraining voldoende aandacht krijgt in Nederland? Hoe zou jouw keeperstraining er uit zien, gelet op jouw jarenlange ervaring in het doel?

Op amateur niveau is er zeker niet genoeg aandacht voor de keepers.

Nog steeds zie je vaak keepers in een hoekje staan met een verplaatsbaar doel.

En als ze net warm zijn bij de keeperstraining worden ze al weer opgeslokt door een hoofdtrainer!

Vaak zijn de keeperstrainingen gebaseerd op onderhouden.

Zelden tot nooit zie je een keeperstraining die gericht is op een samenspel met een linie.

Denk aan een snelle spelhervatting naar je voorhoede spelers? Direct of indirect via een middenvelder.

Denk aan het samenspelen met je verdedigers bij een aanval van je tegenstander.

Hoe coach je , wat zeg je , en nog belangrijker hoe handel je!

Dit zijn echt mooie dingen om op te trainen, maar ik begrijp ook wel dat als je maar 2 avonden hebt ,   je tijd te kort komt!

 

Tevens moeten de keepers tegenwoordig van alles kunnen terwijl ik denk dat prioriteit nummer 1 is: Het tegenhouden van een bal. 

 

Ben je Roodenburg altijd blijven volgen?

Zeker, en de club heeft me nooit losgelaten.

Enkele jaren na mijn vertrek volgde de promotie naar de 1ste klas maar helaas kwamen daar achteraan ook de mindere jaren.

Vergis je niet de meeste clubs hebben het lastig gehad of hebben het nog steeds moeilijk op dit moment.

Kader, vrijwilligers zie ze maar is te vinden.

Gelukkig is de club terug!!! Speelt nu op een zeer acceptabel niveau zaterdag 2de klasse en er is ook weer een zondag 1ste elftal.

Stabiliteit is waar je aan moet werken als club en vandaar uit kijken of je kan of wilt groeien. 

 

Wanneer de reünie er in mei is, wie zou je dan weer eens de hand willen schudden?

Ik ben al meerdere keren bij de nieuwswedstrijd/receptie geweest en dus de meeste mensen

heb ik wel de hand geschud in de afgelopen jaren!

Dus niemand specifiek of toch….? de echte Roodenburgers!

 

PS: de redactie is nog op zoek naar elftalfoto’s van Roodenburg teams met Marcel daarop als keeper of als trainer.

Reageren kan via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

 

Interview met Richard van Iterson

Stel je eens voor

Leeftijd: 38

Burgerlijke staat: gehuwd

Maatschappelijke carrière: voetbalverslaggever              

 

Wanneer ben je gaan voetballen bij Roodenburg?

Op m’n 8e.

 

Voor welke teams ben je uitgekomen?

Begonnen in de E5 en daarna in de E2, dacht ik. Vervolgens speelde ik vanaf de D-tjes wel in de hoogste teams dus de D1, C2, C1, B1 en A1. Na de jeugd bleef ik aanvankelijk een tijdje zweven tussen 1e en 2e bij de senioren en uiteindelijk heb ik toch wel een aantal duels voor ons vlaggenschip gespeeld.

 

Wie waren in de loop van de tijd jouw leiders/ trainers en met wie heb je gespeeld?

Ik heb in totaal 14 jaar bij Roodenburg gespeeld dus dat zijn er nogal wat.

 

Trainers: Jan Lovink, John van de Wetering (voetbalprofessor), Peter Slingerland, Per Crispijn, Bob van Bohemen, Eelco Filemon, Jan Reuring en Marco van Alphen niet te vergeten.

 

Leiders: diverse ouders in de jeugd en bij de senioren onder andere John Soudan en Arnold Barends.

 

Spelers: met name de A1 was een talentvolle groep met Edwin Huisman, Michael ten Brincke, Wouter Koet, Peter Kruit, Eric van Maanen, Wils van Oosten, Michel Buyn en uiteraard de toppers van dit elftal Patrick Heijmans en Ron van der Linden. Het is eeuwig zonde dat Ron zo zwaar geblesseerd raakte, want die had hoge ogen kunnen gaan gooien.

 

In de senioren kreeg ik te maken met oudgedienden zoals de gebroeders Pret, Richard Gottmer, Marcel van den Burg, Fred Ouwerkerk en jongens die ik ook in de jeugd had meegemaakt: Patrick Kamperveen, Henk Buyn, Ramon Barends en Maickel Verver.

 

Excuses trouwens aan de mensen die ik vergeten ben.

 

Welke bijzondere gebeurtenissen van je Roodenburgtijd zijn je bijgebleven?

De wedstrijden in de jeugd tegen BVO’s. We speelden in de B-jeugd tegen Sparta en Excelsior en in de A-jeugd tegen Volendam en Ajax A2. Bij Ajax speelden toen Olaf Lindenbergh, Clyde Wijnhard, Andre Ooijer en bij ons thuis viel ook nog Clarence Seedorf in. Op voorland, naast de Oude Meer, speelden we 1-1 en thuis 2-2. Na dat seizoen ging ik met 3 andere Roodenburgers (Ten Brincke, Buyn en Slegtenhorst) op vakantie naar Spanje en op schiphol liepen we 4 spelers uit die A2 van Ajax tegen het lijf die op dezelfde vlucht zaten en naar dezelfde bestemming en hotel gingen. Een van die Amsterdammers was Andre Ooijer. We hebben dus een week lang feest gevierd met een latere international. Nadien ben ik hem nog wel eens tegengekomen en kwam het Spaanse avontuur uiteraard ter sprake.

 

Bij de overgang van de C-junioren naar de B-junioren vroeg je aan trainer Jan Lovink of je dispensatie kon krijgen om in de C te blijven spelen. Jan weigerde en je ging voetballen in de B-junioren. Hoe kijk je hier nu op terug?

Ik moet eerlijk zeggen dat ik me hiervan niet zo heel veel meer kan herinneren. Fysiek gezien waren de meeste directe tegenstanders een maatje te groot waardoor ik aanklopte bij Jan met deze vraag. Volgens mij accepteerde ik zonder protesteren die weigering en begonnen we dat seizoen in de B1 met een thuisduel tegen Feyenoord B1. Uitslag 0-16 met toen bij Feyenoord onder andere Remco Schol, Alfred Schreuder en in de spits Raymond Victoria die later nog bij Willem 2 als centrale verdediger speelde. Daar heb ik hem nog eens gevraagd naar deze wedstrijd maar hij kon zich er niks meer van herinneren. Ik nog steeds wel. Bij de return in Rotterdam hadden we minder ontzag en verloren we slechts met 4-1.

 

Op een gegeven moment ben je bij Alphense Boys gaan voetballen? Wat was de reden om te verkassen?

Na Roodenburg ging ik eerst naar Fc Lisse, ook vanwege mijn stage daar voor het CIOS. Vervolgens naar Alphense Boys, waar ik het trainen van een jeugdelftal kon combineren met spelen in het 1e. Net zo belangrijk was de aanwezigheid van Cees Jansma als voorzitter want een betere kruiwagen om in de televisiewereld binnen te komen is er niet.

 

Dankzij Cees Jansma ben je verslaggever geworden bij Eyeworks. Iedere week ben je te horen op Sport 1 of bij de Jupiler Divisie. Heb je nog een speciale opleiding moeten volgen om aan de slag te kunnen gaan?

Via Cees ben ik toendertijd binnengekomen bij Canal Plus en de opleiding moeten volgen tot beeldbandredacteur. Op die manier beginnen de meesten en vandaar kun je kijken of je de kant op wil gaan van regie, redactie of productie maar ik heb altijd de ambitie gehad om commentator te worden. Kortweg komt het erop neer dat je in de functie van beeldbandredacteur van een hele wedstrijd een samenvatting maakt. Op eigen initiatief ben ik toen ook in mijn vrije tijd samenvattingen gaan inspreken en heb die steeds op het bureau van Arno Vermeulen gedropt die toen onze chef was. Dat heb ik net zolang gedaan tot hij zei: “Laten we het maar eens proberen op tv“. En van het een kwam het ander. Eyeworks Sport, de sportaftak van Eyeworks, is inmiddels opgekocht door Infostrada Sports Group.

 

Hoe ziet jouw week er als verslaggever uit? Bezoek je veel buitenlandse wedstrijden? Hoe is het om op te trekken met Europese sterren?

Ik heb geen vaste werkweken of werktijden. Ons bedrijf heeft een aantal opdrachtgevers die je zou kunnen dienen. Op vrijdag zit ik meestal in een stadion voor de Jupiler League. Op zaterdag en zondag werk ik meestal voor Sport1. Op maandag of Sport1 of Jupiler League. En dan heb je ook genoeg weken dat Sport1 de Champions League uitzendt op dinsdag en woensdag en RTL de Europa League op donderdag. Degene die bij ons de indeling maakt, zorgt ervoor dat je gemiddeld uitkomt op een werkweek van 5 dagen. Het komt inderdaad ook wel eens voor dat je voor Sport1 of RTL7 naar het buitenland gaat. Het is niet de bedoeling om mensen jaloers te maken maar ik heb alle grote wedstrijden wel in het stadion gezien. Real Madrid - Barcelona, Inter - Milan, Celtic - Rangers, Dortmund – Schalke, Arsenal – Manchester United, Barcelona – Inter, Liverpool – Everton en dan vergeet ik er nog een paar. Als het kan maak je na de wedstrijd nog een interview en ik moet zeggen dat onze jongens in het buitenland ook van vlees en bloed zijn en je gewoon te woord staan. Of het nou om Wesley Sneijder gaat, Van der Vaart, Kuijt of Van Persie, ze vragen mij ook, als ik ze zie, hoe het gaat en wat ik van de wedstrijd vond en daarna gaat de camera aan en doen we het interview. Prima gasten dus die het leuk vinden dat er iemand uit Nederland is gekomen. Maar ik kom niet alleen bekende voetballers tegen. Laatst was ik bij Austria Wien tegen AZ voor RTL7 en kwam ik oud-Roodenburger Cees Verver tegen die videoanalist is bij de ploeg uit Alkmaar. Cees zie ik trouwens wel vaker in een stadion.

 

Tijdens grote wedstrijden wordt je wel eens begeleid door bekende Nederlandse trainers. Zij geven dan commentaar en analyseren spelsituaties. Welke trainer bewonder je om zijn analyse en waarom?

Van Gaal is heel helder en kan voor de wedstrijd al vertellen hoe het zal gaan. Van Basten en Ronald de Boer houden ook heel sterk de tactiek in de gaten en zien gelijk hoe teams spelen. Van Hanegem en Kieft zijn meer van de details. Ik ga toch voor Van Gaal die gedreven zijn visie overbrengt en dat helder doet waardoor je het ook gelijk snapt.

 

Je hebt meerdere trainersdiploma’s behaald. Welke teams heb je getraind en ben je nog van plan om weer eens op het veld te gaan staan?

Bij Fc Lisse de D1 en de C1. Na het ontslag van Bahlmann bij Lisse schoof de 2e trainer door naar het eerste en heb ik nog een paar weken het 2e getraind en gecoacht. Bij Alphense Boys de C1 en B1. Door wisselende werkweken en tijden ben ik niet van plan om op korte termijn weer op het veld te gaan staan.

 

Ben je Roodenburg altijd blijven volgen?

Natuurlijk. Roodenburg heeft lange tijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven. In de jeugd op zaterdag zelf spelen en op zondag kijken bij het eerste en soms meegaan met de spelersbus naar uitduels. Altijd trainen, weer of geen weer. Allemaal dezelfde ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’-mentaliteit. Via je omgeving hoor je wel hoe het gaat met de club. Mijn broer speelt op zaterdag en Bert Meijers zie ik ook wel eens. Verder kijk ik altijd wel even naar de uitslagen.

 

Is er nog iets wat niet is gevraagd, maar wat je toch kwijt wilt?

Wat ik wel jammer vind is dat van dat goeie A1 elftal dat we hadden zo weinig jongens samen gespeeld hebben in het 1e elftal.

 

Wanneer de reünie er in mei is, wie zou je dan weer eens de hand willen schudden?

Iedereen die ik ken uit het verleden en al een tijdje niet heb gezien.

 

E-elftal_RichardvanIterson

Richard kent niet alle spelers meer op de foto hierboven. Zijn vader Jan van Iterson was leider. Hij herkende Michel Houthof, Reinier Schoonderwoerd de Bezemer, Wouter Koet, Bert Habraken en Ron van der Linden. Wie heeft de namen van de overige spelers?

 

Zondag1_RichardvanIterson

Zondag 1-selectie, we zien op de foto:

Staande v.l.n.r.: Eelco Fielemon (assistent-trainer), Jan Reurings (hoofdtrainer), Marcel IJzendoorn, Peter Pret, Jan Kromwijk, Peter Kruit, Marcel Vink, Rob Pret, Marcel van der Burg, Marc Helder, Edwin Huisman, Henk Siera (grensrechter), Arie Fielemon (verzorger).

Zittend v.l.n.r.: Richard Gottmer, Richard van Iterson, Ron van der Linden, Henk Buyn, Patrick Heijmans, Fred Ouwerkerk, Maickel Verver, Maurice Barends, John van de Wetering en leider Arnold Barends.


Reacties:

Ha die Jan,

 

Dat is een tijdje geleden dat we elkaar tegenkwamen. Allereerst bedankt voor de brief die bij mijn moeder is aangekomen. Inmiddels is het toch alweer 20 jaar geleden dat ik mijn lidmaatschap heb opgezegd en dan is het altijd een verassing om ineens weer iets van je oude club te horen.

Erg leuk om de interviews te lezen met Richard en Marcel, met wie ik beide heb gevoetbald. Ik geloof niet dat Richard er in de F-jes al bij was, maar toch zeker in de E.

 

Bij het artikel van Richard zit een foto uit de jeugd waarvan ik mij de meeste namen nog kan herinneren. Let wel, ik kan het mis hebben en spelfouten daargelaten.

 

vlnr:

boven:  Ronald Zierikzee (volgens mij), Arjan Bavelaar, Richard v. Iterson, Michel Houthof, Reinier Schoonderwoerd de Bezemer, Jan v. Iterson (leider), Menno Poot

onder:  Dennis Ouwehand, Arthuro Bijl, Wouter Koet, Ron vd. Linden, Bert Habraken, Floris Fransen?

 

Met vriendelijke groet,

 

Wouter Koet

 

Wie is de tweede speler staande van links bij het E-pupillenteam?

Wouter koet heeft aangegeven, dat de tweede speler staande van links geen Arjan Bavelaar is

 

Wie is het wel?

U kunt reageren via een e-mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

 

 

Interview met Wim Ligvoet

Interview met Wim Ligtvoet, oud eerste elftalspeler.

 

Stel je eens voor.                                                                                                                          ligvoet

Leeftijd: 53 jaar

Burgerlijke staat. Gehuwd met Marjolein

Kinderen: Danielle en Steven

 

Maatschappelijke carrière

Centrale verwarmingsmonteur

Diverse functies bij de Militaire Inlichtingen Dienst (MID)

Hoofd Beveiliging van twee gevangenissen in Alphen a/d Rijn (PI De Geniepoort) en Haarlem (De koepel)

Hoofd Facilitaire Dienst van bovengenoemde gevangenissen

Heden:

Hoofd Veiligheid (lid van het managementteam) in Penitentiaire Inrichting Alphen a/d Rijn.

 

Wanneer ben je gaan voetballen bij Roodenburg?

Dat weet ik nog heel goed, ik was zeven jaar. Mijn oom Han Lancel had mij opgegeven om bij Roodenburg te mogen voetballen. Ja, mogen voetballen! Dit klinkt misschien gek maar ik moest met mijn vader voor een commissie verschijnen (ballotage?) Het was geen zwaar gesprek want mijn ome Han had het al geregeld ha, ha. Hij wist natuurlijk dat zijn kleine neefje een aardig balletje kon trappen. Vanuit zijn flat keek hij op het veldje waar ik voetbalde met mijn neven Wim en Arno Lancel en Hennie Koet. Elke donderdag kreeg ik een spelerskaart van Roodenburg in de bus waarop ik kon zien tegen wie ik moest voetballen. Elke week keek ik daar naar uit.

 

In welk team ben je begonnen?

Ik ben in de AApupillen begonnen. Tegenwoordig is dat de E-junioren.

 

 

Voor welke teams ben je uitgekomen? ligvoet2

Ik heb bij Roodenburg alle selectieteams doorlopen van de AApupillen (tegenwoordig de E-jeugd) tot en met eerste elftal. Jaren heb ik gespeeld in het districtsteam West II en het Leidse Elftal onder leiding van (Piet Kantebeen van UVS). Vanuit mijn werk heb ik destijds gespeeld in het Nederlands Burger Defensie team. Onze trainer was Jan Zwartkruis die ook het Nederlandse Elftal heeft getraind. De ouderen onder ons kennen hem nog wel.

 

 

Wie waren in de loop van de tijd jouw leiders, trainers en met wie heb je gespeeld?

Leiders: Aad van Dijk, Herman Bekkering , Kees Van der Voort, Jan Lovink, Nico Vogelenzang, Jan van Wezel

Trainer(s) Aad van Dijk, Herman Bekkering, Frans van der Zeeuw, Pieter Versteeg, Laurens Mouter

Spelers Teveel om op te noemen.

 

 

Aan welke persoon ( leider/ trainer) , heb je de beste herinneringen?

Aan Nico Vogelenzang heb ik de beste herinnering. Hij was leider van de A jeugd. Hij organiseerde diverse avondjes in de kantine maar ook in het bekende “praathuis”. Aan hapjes en drankjes geen gebrek. Gezelligheid stond centraal. De ingrediënten voor teambuilding. Bij Nico moest je geen “spats” maken want dan werd je met zijn ontzettende grote handen in je nek gepakt en dan wist je gelijk hoe laat het was. Nico was een Roodenburger in hart en nieren. Wat deze man voor de club heeft betekend is ongekend. Jammer dat hij ons is ontvallen.

Aan twee trainers bewaar ik goede herinneringen. In de A jeugd vond ik Frans van der Zeeuw een prima trainer. Hij was een trainer die het belangrijk vond dat de spelers zich goed ontwikkelden. We trainden diverse spelvormen. Deze oefenvormen werden vaak herhaald. In de wedstrijden zag je de geoefende spelvormen (patronen) vrij regelmatig terug.

Verder besteedde Frans veel aandacht aan partijtjes. Frans was een vakman met een goede kijk op het spelletje.

Naast Frans heb ik ook goede herinnering aan “Hagenees” Pieter Versteeg. Hij was trainer van het eerste elftal en hij bood mij op mijn 16 jarige leeftijd (seizoen 1973/1974) de kans om in het eerste te spelen. Ik vergeet mijn eerste wedstrijd nooit. Het was een vriendschappelijke avondwedstrijd bij Quick Boys. Ik kreeg shirt met nummer 2 van hem uitgereikt en zei tegen hem “deze trek ik nooit meer uit”. Hij lachte toen ik dat zei. Maar het feit was dat ik na die wedstrijd vele jaren met nummer 2 gespeeld heb. Hij gaf mij ondanks mijn zeer jonge leeftijd veel vertrouwen, ook als het weleens minder liep. Verder hebben we veel lol met hem beleefd.

 

Ben je vaak kampioen geworden en heb je degradaties mee gemaakt?ligvoet1

In de jeugd zijn we vaak Kampioen geweest. Hoe vaak weet ik eigenlijk niet meer. Wat me bij is gebleven dat UVS, LFC en Lugdunum alle maal sterke teams hadden die elk jaar om het kampioenshap streden.

Met het eerste elftal heb ik een degradatie meegemaakt naar de tweede klasse. Met vier bussen supporters waren we afgereisd naar DBGC in Oude Tonge. In de laatste minuut komt de bal voor de goal van DBGC. Aad de Groot en ik gaan de lucht in om de bal in te koppen maar de bal gaat via de lat over het doel. Als we hadden gescoord waren we niet gedegradeerd, het liep jammer genoeg anders af. De degradatie naar de tweede klasse was een feit.

Kampioen zijn we geworden in het seizoen 1980-1981 in Noordwijk in een beslissingswedstrijd tegen FC Lisse. De week er voor verloren we met 6-1 in Lisse terwijl we daar met 1-0 voor kwamen en maar 1 punt nodig hadden om kampioen te worden. De hele week werd hard en scherp getraind onder leiding van trainer Laurens Mouter. Ik kreeg van Laurens de opdracht om Lissenaar Harry van der Zwet uit te schakelen. Harry was met Doris van der Voort een van de gevaarlijkste spelers van Lisse. Ik werd als rechtshalf neergezet (speelde normaal altijd rechtsback) en had ook de opdracht om over van der Zwet heen te gaan als dat kon.

Na 15 minuten ga ik diep en wordt ik aangespeeld door John van de Wetering. Vlak bij de achterlijn speel ik de bal op Ronald Jansen die de bal hard in schiet, 1-0. De tweede helft was maar net vijf minuten oud, ik zie dat Hans Tissuer de bal op het middenveld krijgt. Hans ziet mij diep gaan en speelt mij goed aan. Ik sprint de laatste man van Lisse, Doris van der Voort, voorbij en haal vol uit (zie foto). De bal verdween in de linkerbovenhoek, 2-0. Wat voor een gevoel er toen door mij heen ging vergeet ik nooit meer. Al mijn medespelers doken op me en alle supporters van Roodenburg waren door het dolle heen. Volgens de krant waren er zo’n 5000 (betalende) bezoekers. Toen we bij de club terugkwamen hebben we tot in de kleine uurtjes feest gevierd. We waren weer terug in de 1ste klasse!

 

 

Welke bijzondere gebeurtenissen van je Roodenburg tijd zijn je bijgebleven?

In de jeugd gingen we vaak op een voetbalkamp dat werd georganiseerd via de Eurosportring. Ik heb fijne herinneringen aan Luxemburg en Duitsland. In Luxemburg verbleven we in tenten aan de rivier de Oer en in Duitsland verbleven we bij gastgezinnen. De jeugdcommissie en de betrokken ouders van die tijd verdienen alle eer. Alles werd in het werk gesteld om van die kampen een succes te maken en dat werd het ook. De Roodenburgers waren één familie. Er was altijd genoeg vervoer bij de wedstrijden want geen enkele ouder wilde immers de wedstrijdjes missen. Wat ik ook bijzonder vond waren de uitwedstrijden van het eerste toen we nog met bussen van sportpark Noord vertrokken (we waren immers maar een amateurcluppie…). De jeugd stond al te wachten bij de bus en als het even kon droegen ze je tas, want dan was een plekkie in de bus verzekerd. Ik heb maanden geleden nog gesproken met Patrick Heijmans over die tijd. Hij was zo’n jochie die er alles voor deed om mee te gaan met de bus. Mooi toch?

Verder vond ik het bijzonder dat ik met drie neven (Arno en Wim Lancel en Hennie Koet) een aantal wedstrijden met elkaar in het eerste heb kunnen spelen. Ik denk niet dat er veel zijn die dit ook hebben meegemaakt.

Als afsluiting kan ik met plezier terugkijken op het feit dat ik nog jaren heb afgebouwd in het vierde. Dit was prachtig om weer met veel oud (eerste) of selectiespelers te spelen zoals Maarten van Kooperen, Aad de Groot, Richard Klein, Jan Kromwijk. Bert Verplancke, Robbie Ouwersloot, John de Wetering, John van der Steen. Ik zal hier ongetwijfeld nog een paar namen vergeten zijn maar het zij mij vergeven.

 

Welke rol heeft Roodenburg gehad bij jouw maatschappelijke carrière?

Oud voorzitter Jan Werter heeft mijn maatschappelijke carrière op een zeer positieve manier beïnvloed. Jan vroeg mij na een training of ik interesse had in een administratieve baan bij de Militaire Inlichtingen Dienst van het Ministerie van Defensie. Jan was daar Hoofd Informatievoorziening. Ik was pas vier jaar als centrale verwarmingsmonteur aan het werk en had net alle diploma’s behaald. Ik wist niet of ik er goed aan zou doen om van baan te veranderen. Thuisgekomen zei mij vader “altijd doen Wim”. Ik heb er tot op heden nooit spijt van gehad dat ik bij het Ministerie van Defensie ben gaan werken. Ik ben Jan Werter nog steeds dankbaar dat hij mij een mogelijkheid heeft geboden op een baan bij Defensie.

 

Na je Roodenburg tijd ben je verkast naar andere Leidse clubs. Wat kan je hierover vertellen?

Ik ben in 1983 naar Lugdunum gegaan. Omdat bij Roodenburg drie keer in de week werd getraind. Op dinsdagavond, donderdagavond en zaterdagochtend. Op zondag was de wedstrijd. Op een gegeven moment kreeg ik verkering en had niet altijd zin om op zaterdag te trainen. Daar waar anderen “smoesjes” verzonnen of bijvoorbeeld aangaven te gaan vissen zei ik dat ik niet kwam omdat ik andere dingen wilde gaan doen. Ik vond bovendien dat twee keer trainen in de week voldoende was en een derde keer een vrije keuze zou moeten zijn. We speelden 1ste klasse maar waren geen betaald voetballers toch? Er viel, denk ik, niet over te praten dus zocht ik mijn heil bij Lugdunum, daar heb ik nooit spijt van gehad. Ik werd daar door voorzittter Phil Verstraten met open armen ontvangen. Lugdunum trainde twee maal per week en dat vond ik prima. De eerste wedstrijd uit bij Roodenburg was eigenlijk wel bijzonder. Ik scoorde na een kwartier de 0-1 achter doelman Sjaak Nievaart, die moet gedacht hebben “shit”. Ik heb het altijd zonde gevonden dat ik noodgedwongen bij Roodenburg moest vertrekken omdat ik het niet eens was met, het in mijn optiek, verkeerde ”beleid”.

Toen mijn zoon wilde voetballen ging hij naar Docos. Al zijn vriendjes van de basisschool voetbalden daar dus hij wilde ook bij Docos voetballen. Prettige bijkomstigheid was dat Docos op vijf minuten van ons huis ligt. Ik ben daar jaren met veel plezier leider, trainer en scheidsrechter geweest. Ik ben nu zo’n twee jaar gestopt omdat ik last van mijn knie kreeg. Ik heb Docos ervaren als een prima vereniging waar ik mij heb thuis gevoeld. Er wordt veel voor de jeugd gedaan en dat vind ik belangrijk.

 

 

Ben je Roodenburg altijd blijven volgen?

Ja ik volg Roodenburg nog elke week. Ik ben altijd benieuwd wat het eerste heeft gedaan.

 

Wanneer de reünie er in mei is, wie zou je dan weer eens de hand willen schudden?

Ik wil iedereen de hand schudden die ik als voetballer, trainer, leider of supporter heb meegemaakt. Fijne herinneringen met elkaar ophalen onder het genot van een lekker hapje en drankje. Ik kijk er naar uit, althans als ik een uitnodiging krijg, ha ha.


Gold Picasa Gallery

© LV Roodenburg 2014. Alle rechten voorbehouden.