Interview met Jurgen Kok

Stel je eens voor.

Mijn naam is Jurgen Kok. Ik ben geboren en getogen in Leiden. Ik heb tot mijn 19e in Leiden Zuidwest gewoond. Nadat ik de VWO had afgerond op het Rembrandt Lyceum, ben ik gaan studeren in Breda aan de KMA (Kon. Militaire Academie). Ik ben tot eind 1999 werkzaam geweest bij Defensie. Door mijn werk bij Defensie heb ik op vele plaatsen in Nederland gewoond. Na mijn studie ben ik geplaatst in Zuid-Laren in Noord-Nederland, vervolgens heb ik gewerkt in Assen, Harderwijk en als laatste bij de Lucht Mobiele Brigade in Schaarsbergen. Ook heb ik nog een half jaar gewerkt als VN “observer” in Bosnië (Srebrenica en Tuzla).

Na een zeer dynamische periode zou het vervolg van mijn loopbaan vooral gaan bestaan uit kantoorbanen. Dit trok mij niet. Vervolgens ben ik in 2000 toch weer de sportwereld in gegaan. Op dit moment heb ik samen met mijn vrouw een sportadviesbureau en een stichting. Daarnaast ben ik nog altijd werkzaam als trainer, zij het op een wat lager niveau, nadat ik trainer ben geweest bij hoofdklasser sv Huizen en onlangs binnen de Voetbalacademie van FC Twente.

Ik ben inmiddels alweer 49 jaar, ik woon met mijn vrouw Mary en onze kleine jongen Jair in Nijkerk (Gld).

 

Wanneer ben je gaan voetballen bij Roodenburg?

Ik ben destijds op 8–jarige leeftijd begonnen met voetballen bij VTL. Door vervelende privéomstandigheden heb ik van mijn elfde tot mijn veertiende niet bij een club gevoetbald. Via het schoolvoetbal kwam ik in aanraking met Roodenburg. Vervolgens ben ik halverwege het seizoen begonnen in de C1.

 

Voor welke teams ben je uitgekomen?

Uiteindelijk heb ik gespeeld in de C1, twee jaar in de B1, twee jaar in de A1 en in het eerste.

 

Wie waren in de loop van de tijd jouw leiders/trainers en met wie heb je gespeeld?

Roodenburg is voor mij een heel belangrijk onderdeel van mijn leven en opvoeding geweest. Ik denk nog altijd met heel veel plezier en warmte terug aan de club. Ik heb na Roodenburg vele clubs gezien als speler en als trainer. Het Roodenburggevoel heb ik nooit meer meegemaakt.

In mijn tijd waren er een aantal mensen die voor mij een sleutelrol vervulden. Allereerst natuurlijk Jan Lovink. Jan heb ik een jaar of vier als trainer gehad. Daarnaast Nico Vogelenzang. Een geweldige vent die precies wist hoe die met klanten van een jaar of 17/18 om moest gaan. Ook Laurens Mouter en Jan van Wezel zijn belangrijke mensen voor mijn ontwikkeling geweest.

 

Welke bijzondere gebeurtenissen van je Roodenburgtijd zijn je bijgebleven?

Mijn allermooiste tijd was natuurlijk het A1-seizoen met Jan en Nico! Ik mocht aanvoerder van dat team zijn. We hadden een heerlijke ploeg. Dat hele seizoen staat als een tatoeage in mijn geheugen gegrift. De bijeenkomsten voor de wedstrijd in het Praethuis met de “Dik voor mekaar show”. De wedstrijd in Gouda tegen ONA. De thuiswedstrijd thuis tegen Slikkerveer, waarin ik weigerde gewisseld te worden... De spelers met al hun bijzondere kanten. Kortom echt een topseizoen. Maar ook mijn debuut als 16-jarige tegen UVS tijdens het Zilveren Molen toernooi was geweldig.

 

Welke rol heeft Roodenburg gespeeld bij jouw maatschappelijke carrière?

Ik heb het eigenlijk al beschreven. Vanaf mijn 11e ben ik alleen opgevoed door mijn vader, mijn ouders waren gescheiden. Roodenburg en mijn trainers, leiders, medespelers, etc. waren heel belangrijk voor mijn vorming. Overigens denk ik dat voor iedereen, jong en oud, het verenigingsleven een onmisbaar deel is van je vorming en maatschappelijk functioneren.

 

Na je voetballoopbaan ben je bij diverse clubs trainer geweest. Welke diploma’s heb je behaald en bij welke clubs heb je getraind?

Ik heb uiteindelijk mijn TC-1 gehaald. Als eerste heb ik vele jeugdteams getraind bij vv Hoogland bij Amersfoort. Vervolgens ben ik hoofdtrainer geweest bij EFC’58 (3e klasse), vv Jonathan (2e klasse), Roda’46 (1e klasse) en sv Huizen (hoofdklasse). Verder heb ik vier jaar meiden getraind bij FC Twente en 1 seizoen de C1 van FC Twente. Op dit moment ben ik hoofdtrainer bij een 3e klasser, TOV uit Baarn.

 

Tot vorig jaar was je trainer van FC Twente C1. Hoe werd er bij FC Twente getraind?
Wordt er gewerkt via een jeugdplan, waar de trainer zich aan moet houden of was er zoiets als een wekelijks overleg met het hoofd jeugdopleiding en andere trainers?
Hoe ziet een trainingsweek van een C1 speler van Twente er uit?
Waar leg jij in je trainingen het accent op en kan je via een praktijkvorm/training dit aan ons verduidelijken?

Bij FC Twente trainden we zes keer. Op woensdag zijn de spelers vrij. Op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag is er ’s middags een voetbaltraining. Dinsdagochtend en donderdagochtend wordt er gejudood en geturnd.

Er wordt getraind vanuit een jeugdplan, uiteraard steeds toegespitst op de leeftijdcategorie. Bij de jongste jeugd ligt het accent op de technische vorming, bij de oudere jeugd gaat het accent steeds meer verschuiven naar tactiek.

 

Mijn training heeft een soort vaste opzet. Binnen de vormen leg ik dan accenten afhankelijk van de leeftijdcategorie, of het “voetbalprobleem” wat ik op zaterdag tegen ben gekomen. Een warming-up wordt altijd met bal uitgevoerd in de vorm van “pass- en trapvormen”. Hierna volgt een partij-positiespel in een zeer kleine ruimte, waarbij de nadruk ligt op handelingssnelheid. Vervolgens een partij-positiespel in een grotere ruimte waarbij het voetbalprobleem wordt aangeraakt. Tenslotte een leervorm en afsluiten met een partijspel.

 

Dankzij Mary ben je nauw betrokken geraakt bij het damesvoetbal in Nederland. Welke activiteiten hebben jullie allemaal gedaan ten behoeve van het meisjes- en damesvoetbal?

We zijn in 2000 een eigen bedrijf/stichting begonnen waarin het vrouwenvoetbal (zeg geen damesvoetbal!) centraal stond. Mary werkte al langer in het vrouwenvoetbal en zag vele zeer gedreven meisjes langs komen. Die meiden konden niet naar een BVO, ondanks hun talent. Dit heeft Mary altijd als onrechtvaardig ervaren. Met ons bedrijf boden we meiden de kans om professionele trainingskampen mee te maken onder leiding van trainers van BVO’s. Medio 2005 werden we benaderd door de voorzitter van FC Twente Joop Munsterman. Hij wilde het vrouwenvoetbal gaan implementeren bij FC Twente. Dit mochten wij gaan doen. We hebben door het aannemen van deze opdracht eigenlijk ons eigen bedrijf (met plezier) opgeheven.

Inmiddels is de vrouwentak van FC Twente semiprofessioneel, is de A-selectie landskampioen en is er meidenvoetbalacademie met 3 selecties!

 

Mary is overigens ook in het bezit van TC-1. Ze heeft jaren getraind in de vrouwenhoofdklasse. De afgelopen vier jaar was ze hoofdtrainer vrouwen bij FC Twente. Afgelopen seizoen werd ze landskampioen. Op dit moment is ze hoofd vrouwenvoetbal bij FC Twente, een managementfunctie.

 

Jullie deden ook voetbalkampen in de Verenigde Staten? Wat was hiervan de bedoeling en zijn er nog dames uit jullie kampen doorgebroken in het betaalde damesvoetbal in de States?

De voetbalkampen in Florida waren geweldig. We gingen op pad met zo’n 30 zeer gedreven jonge meiden. We namen deel aan gigantisch grote toernooien. Een sportcomplex met 20 tot 30 velden is daar eerder regel dan uitzondering. De meiden kregen de mogelijkheid om gedurende ruim een week te leven, trainen en spelen als een professional.

Veel meiden die wij op profstage hebben gehad, spelen nu in de Eredivisie voor vrouwen.

 

Hoe zie je de ontwikkeling van het damesvoetbal in Nederland in vergelijking met Duitsland?

Kwantitatief neemt het vrouwenvoetbal een enorme vlucht. Ik wil dan ook iedere club aanraden om stevig in te zetten op vrouwenvoetbal. Ook de sociale samenhang verbetert enorm door het omarmen van het vrouwenvoetbal binnen een vereniging. Ook kwalitatief maakt het vrouwenvoetbal stappen. Er is echter nog altijd een fikse achterstand op Duitsland, Japan en Amerika.

Het vrouwenvoetbal moet vooral beter vermarkt worden. Ook daarin is FC Twente een voorloper. Kijk maar eens op de website www.fctwente.nl.

 

Ben je Roodenburg altijd blijven volgen?

Zeker. Ik kijk regelmatig op de website. Natuurlijk ben je altijd op zoek naar bekende namen of mooie foto’s. Maar ook de intensieve periode waar de club nu doorheen gaat, en is gegaan, volg ik met belangstelling.

 

Is er nog iets wat niet is gevraagd, maar wat je toch kwijtwilt?

Ik hoop dat Roodenburg tot in lengte van jaren haar sportieve, maar vooral sociale functie in Leiden-Noord kan blijven uitvoeren. Roodenburg is onmisbaar in Leiden-Noord als bepalende factor in het verstevigen van de sociale cohesie. De gemeente moet zwaar inzetten op het verenigingsleven in de grote stad en op Roodenburg in het bijzonder!!

 

Wanneer de reünie er in mei is, wie zou je dan weer eens de hand willen schudden?

Natuurlijk alle bekenden! Maar allereerst Jan Lovink en vervolgens ons hele A1 ploegie: Arno, Henri, Chris, Ron, Matty, Wilco, Bob, Hennie, Boudi, Ronald, Hennie en Leo. (Ik las dat Martin en Cock zijn overleden. Ondanks dat ik deze jongens natuurlijk nooit meer sprak of zag heeft dat mij toch geraakt...).


Gold Picasa Gallery

© LV Roodenburg 2014. Alle rechten voorbehouden.