Interview met Wim Rijsbergen

Interview met Wim Rijsbergen

Voor het jubileumboek i.v.m. het 50-jarig bestaan in 1977 werd Wim Rijsbergen gevraagd om een artikel te schrijven. Even terug in de tijd. Wim speelde als oud-jeugdspeler van Roodenburg in het Nederlands elftal. Omdat het een artikel is met historische waarde , plaatsen wij dit artikel uit de Blauwzwarter van juli 1977 op de website.

 

Er is mij gevraagd om een stukje voor dit Jubileumblad te schrijven over de tijd van Roodenburg t/m nu. Het is met mij ook begonnen door eerst met mijn vader veel naar het voetballen te gaan en later met mijn vrienden die bij Roodenburg speelden. Ik heb me daar ook opgegeven en ben daar in de pupillen begonnen. Iedereen begint op de onderste tree van de ladder en daar ben ik dus ook begonnen: alleen de een heeft iets meer meegekregen dan de ander.

 

Ieder betaald voetballer die nu rondloopt, heeft zijn opleiding toch altijd bij een amateurclub genoten en ik toevallig bij Roodenburg en ik moet zeggen een goede. Ik heb daarna alle treden van de ladder beklommen van pupillen tot het eerste toe. Ik heb natuurlijk aan Roodenburg veel te danken gehad en had verder een beetje geluk. Ik werd namelijk toen ik 16 was gekozen voor het Nederlands jeugdelftal, nadat ik natuurlijk eerst in verschillende districtselftallen had gespeeld.

 

Als je eenmaal zover bent, word je al door verschillende clubs in de gaten gehouden. Ik zat toen nog op school en heb toen maar eerst de school afgemaakt voordat ik eventueel de stap zou doen. Dit is volgens mij ook het beste voor ieder die ooit nog eens in dezelfde situatie komt. Het is namelijk zo dat als je eenmaal bij een betaalde club terechtkomt en het is toevallig een grote club, net zoals Feijenoord, waar ze alleen full-profs hebben, dan is het echt moeilijk om daarbij nog te studeren (eventueel avondschool) en het ook vol te houden. Het betaald voetbal is toch maar een gok, want er zijn er velen die het niet redden en dan is het toch gemakkelijk als je wat achter de hand hebt.

 

Na de school ben ik naar PEC Zwolle (het huidige FC Zwolle) gegaan omdat Pim van der Meent daar trainer werd. (Pim was hiervoor trainer van Roodenburg). Ik heb daar een prima jaar gehad en de stap was niet zo groot van de amateurs naar de tweede divisie. We zijn gepromoveerd naar de eerste divisie en mede daardoor kwam Feijenoord op de markt. Ze hebben mij toen voor NLG 175.000 gekocht (Het is jammer dat Roodenburg of welke club dan ook daar maar zo weinig van krijgt.)

 

Ik heb bij Feijenoord het 1e seizoen de slechte tijd meegemaakt ,want ze werden met 5-1 verslagen door Benfica en waren uit de Beker. Het einde van het seizoen speelde ik toen voor het eerst in Feijenoord 1. Het jaar daarop speelde ik vast in het eerste team.

 

In 1974 heb ik waarschijnlijk weer een beetje geluk gehad, omdat voor het WK Barry Hulshoff een meniscus had opgelopen en Michels zonder voorstopper kwam te zitten. Ik heb toen de WK meegemaakt en vanaf die tijd is alles nog sneller gegaan.

 

Het is nu zover dat ik reeds 20 interlands achter mijn naam heb staan en alles loopt zoals ik het zou willen en als Feijenoord een beetje meewerkt, speel ik volgend seizoen ergens in het buitenland en dan kan ik nog altijd met veel goede herinneringen terugdenken aan de tijd dat ik voor het eerst in de pupillen van Roodenburg speelde, en daar de beste tijd heb meegemaakt tot nu toe.

 

Verder hoop ik dat ik eventueel over 50 jaar nog een stukje kan schrijven voor een nieuwe jubileumuitgave.

 

Hartelijke groeten,

Wim Rijsbergen

 

Noot van de redactie: Misschien wordt dit wel eerder, want Wim heeft na zijn Feijenoord-tijd nog heel wat te vertellen. Hij speelde na de Rotterdamse tijd met de grootste der aarden en heeft ook een indrukwekkende trainerscarrière achter zijn naam staan.

 

Deze Roodenburger is op het moment van schrijven, november 2011, bondscoach van Indonesië.

 


Gold Picasa Gallery

© LV Roodenburg 2014. Alle rechten voorbehouden.