Roodenburg Actueel 2013 - nummer 13


Prachtig om te zien hoe iemand zoveel mensen kan ontroeren. En misschien is deze eigenschap wel onbesproken gebleven in eerdere bijdragen. Arnold was nooit rancuneus ten opzichte van mensen en daardoor verkreeg hij veel vertrouwen van zijn "voetbal omgeving".
Arnold hield van humor. En ook op zijn begrafenis werd er met humor gekeken naar de belangstellenden.
Een van de bezoekers schoot mij aan. Heb je gezien hoeveel bezoekers er zijn afgekomen op zijn laatste afscheid? joh, als die elke week bij Roodenburg langs de lijn komen, dan gaan we snel richting de topklasse.
Het zal de familie goed hebben gedaan, dat zo velen afscheid hebben genomen. We hebben geluisterd naar speeches van Ramon Barends, de oudste broer van Arnold, Raymond Keur als voorzitter van Roodenburg, Greet Budding namens de weekenders en oud trainer Arie Lagendijk als collega en vriend.
De speech van voorzitter Raymond Keur treft u hieronder aan.
Voor Arnold Barends Rhijnhof, 30 maart2013
Het kwam veel te vroeg en met een gevoel van onmacht hoorden we bij Roodenburg Arnolds’ overlijdensbericht aan.
“Wat zonde dat zo’n goed ventje er niet meer bij kan zijn”
Die zin schoot mij in gedachten, omdat Arnold het zo ZELF gezegd zou kunnen hebben;
Zo sprak hij vaak, met een mengeling van wijsheid, ervaring en bewondering over jonge sporters en goede sportprestaties: Pas nog over jonge Roodenburgers, snelle buitenspelers, waarvan het hem moeite kostte om die moeilijke namen van die ventjes in zich op te nemen. Ze gaven hoop voor de toekomst. Maar welke toekomst?
Ik sta hier nu, met u, voor iets onherroepelijks: Ons eigen goede ventje, Arnold, kan er zelf niet meer bij zijn. En dat doet pijn. Dat geeft verdriet. Veel verdriet en leegte.
Thuis, bij Sari, thuis bij de jongens en hun aanhang, bij de rest van de familie,
Maar zeker ook op Noord, bij Roodenburg. Zijn Roodenburg.
Arnold Barends, uitgegroeid van een sportief, getalenteerd ventje tot een GROOT ROODENBURGER, HIJ is niet meer en dat allemaal veel te jong en te snel.
Arnold was middenvelder, klein van stuk, een dragende verbindingsspeler. Ook na zijn voetbalcarriere, als leider, kaderlid en in het bestuur, nam hij die BINDENDE, DIENENDE, OPBOUWENDE kwaliteiten mee.
Meestal wat bescheiden over zijn eigen rol.
Geheel ten onrechte kan ik u vertellen. Want achter de schermen gebeurde er veel, regelde hij veel
Ik heb Arnold in vele hoedanigheden kunnen bewonderen: relativerend, met speciale humor en rustbrengende opmerkingen en gezegdes: de krant schreef daar al iets over.
Arnold als diplomaat. Arnold als ambassadeur.
Ik nam Arnold ook graag mee naar stadhuis of sportbedrijf, als bekwaam en toegewijd onderhandelaar, serieus, met de beide benen op de grond, realistisch en altijd in dienst voor Roodenburg.
Hij zette zich, op verantwoorde en redelijke wijze in, voor het voetbal, voor zijn club, de wijk en de sporters. Hij overvroeg nooit.
Hij had een goed oog voor de positie van de opponent.
Arnold als de man die dan, in de tweede helft van een gesprek, betrekkelijk tegen het einde, nog weer eens op een inhoudelijke wijze, een aansprekend compromis wist voor te stellen, als de “hogere” heren er even niet meer uitkwamen.
Als een soort winnende voorzet, of een op maat gegeven dieptepass, die de ander dan alleen maar hoefde te scoren.
Bij wethouders, toen Arnolds club bijna bezweek onder een schuldenlast, Bij de Fondsen, voor leningen en subsidies om er weer bovenop te komen,
Bij de verschillende directeuren Sportbedrijf, met onze, gedeelde, niet aflatende ijver om het Sportpark-Noord een goed en volwaardig thuishaven te laten zijn.
Ook in de contacten met de tegenstanders, de besturen van de andere verenigingen kon Roodenburg met zo’n geweldige ambassadeur niet stuk. VREDESSTICHTER waar nodig.
Zo ook in de contacten met de KNVB. Daar had Arnold in de loop der jaren een zeer gewaardeerde inbreng namens Roodenburg.
Begripsvol en met een bestuurlijke wijsheid in soms tegenstrijdige posities (bij tuchtzaken, bij moeilijke besluiten om een elftal uit de competitie te halen) wist Arnold altijd te overtuigen dat de langere termijn geen kortzichtigheid-van-de-dag verdraagt.
Arnold kon mij ook ontroeren. Ik herinner mij een recent voorbeeld:
Hoe hij op de jaarvergadering in november 2012, bij de uitreiking, aan hem, van de Zilveren KNVB speld, het toch weer voor elkaar kreeg om de terechte aandacht voor zijn persoon en zijn prestaties, die hem immers die speld bezorgden, toch weer ervan wist af te leiden,
door in zijn dankwoord medebestuursleden uit de moeilijke jaren, op een eerlijke en indringende wijze te bedanken dat ze er voor hadden kunnen zorgen dat ZIJN CLUPPIE er nog was, niet hoefde failliet te gaan, uit de as was herrezen.
Het was aandoenlijk om daar hem dat te horen zeggen, wetende dat hij zijn fatale ziekte al onder de leden kon hebben, terwijl hij ook zelf een onmisbare schakel in de club was.
Maar dat was ook Arnold ten voeten uit: samen moeten we het doen, maar de ander is misschien wel belangrijker dan ik zelf. De vereniging is altijd groter dan 1 persoon kan zijn.
Arnold, een prachtmens, een voorbeeld voor anderen.
Ik kan nog veel meer over Arnold kwijt, sappige verhalen over een van te voren bij hem bestelde dieptepass, exact langs de lijn, aan een potige rechtsbuiten, die dan de ergerlijk partijdige grensrechter van de tegenpartij onder de voet zou lopen. Alles leek op een incident, de opzet slaagde. De grensrechter kreeg, nadat hij was opgelapt, van de scheidsrechter ook nog eens een reprimande dat hij het aanvalsspel niet moest hinderen! Ondeugd en humor, in tijden dat excessen nog niet de boventoon voerden.
Zo kruipen we in de richting van de humor. Arnolds humor. Laten we die en de andere goede eigenschappen van hem met ons meenemen op onze verdere reis. Tot het laatst aan toe heeft hij ze ons getoond.
Als je Arnold Barends zegt, denk je algauw aan Roodenburg.
Als je Roodenburg zegt, komt Arnold je in gedachten.
Dat is onvermijdelijk, dat zal nog jarenlang zo blijven. Dat hoeft niet te slijten.
Als huidig voorzitter van Roodenburg vertegenwoordig ik de actuele voetbalclub, maar ook vele generaties, voorgangers in een Leidse voetbalgeschiedenis, en daarmee een rijkdom aan mensen, meningen en herinneringen.
Ook hen die jou voorgingen, Arnold; die het levenseinde al eerder bereikten. Velen van hen leven nog voort in de clubgeschiedenis. Zo zal het jou ook vergaan.
Arnold, je ging veel te vroeg, te jong. Maar wij zullen je nooit vergeten. Bij ons leef je voort, als clubicoon, nog vele jaren. Er zal met ere over je gesproken blijven worden!
Bedankt voor al het goede en het mooie dat jij, en niet te vergeten Sari, aan Roodenburg hebt gegeven.
Arnold, Rust zacht na zoveel lijden. Je was en blijft een KANJER.
Sari, Maurice, Ramon en de verdere aanhang: veel sterkte met de verwerking van dit grote verlies.
-Raymond Keur-
DE WEEK DOOR
Afgelopen maandag is er al een extra RB actueel uitgegaan in verband met het overlijden van Arnold Barends en Hans van Tongeren. De families en belangstellenden hebben hun waardering uitgesproken over de manier, waarop de club de trouwe overleden leden herdenkt.
Maandagavond is er overleg tussen hoofdbestuur en andere besturen ( jeugd, zaterdag en zondag) en wordt afgesproken dat er op zaterdag geen competitiewedstrijden zullen worden gespeeld.
Er behoeft geen kader deze zaterdagmorgen aantreden, voor ontvangst tegenstanders en vertrek naar uitwedstrijden.
Op dinsdagmiddag neemt de kaartclub afscheid van Arnold en Hans. Arnold heeft een paar keer op de dinsdagmiddag acte de présence gegeven.
De kaartclub zal meerdere deelnemers de komende weken moeten missen. Frans Veeren is getroffen door een hartstilstand. Wij wensen hem een voorspoedig herstel toe.
Verder zullen we de vrouw van Jan Kromwijk jr, Francien, missen. Jan jr ( oud eerste elftalspeler van Roodenburg ) was betrokken bij het ongeluk vorige week zaterdag op de Pelikaanhof, waarbij hij klem kwam te zitten tussen een optrekkende bus en zijn auto.
Wij wensen Jan, die bij de club gaat over het alarm, een voorspoedig herstel toe.
Ingetogen werd er afgelopen dinsdagmiddag gespeeld. We waren met 27 deelnemers en alles stond in het teken van het komende Pasen. Voor ieder deelnemer was er een Paasprijs.
De hapjes ( rookvlees met ei, cups met gevulde rode zalm, toast met ei salade ) waren typische hapjes, waarbij de herinnering gaat naar het nieuwe leven, dat aanstaande is.
Komende dinsdag begint het klaverjassen overigens een half uur later.
Woensdagmiddag / avond wordt er gewoon getraind. Onze trainers werken eigen onderdelen en een aantal suggesties uit. De E 1 training staat in het teken van dribbelen en creativiteit. Alleen een creatieve speler, die 1 of 2 man kan uitspelen, is in staat om voor doelgevaar te zorgen.
De E 2 training staat in teken van vaardig dribbelen en in het hoogste tempo drijven en zuiver passen. Bij de E 3 training moeten spelers kruisen, waardoor de dribbelende speler meer ruimte krijgt. De C1 training staat in het teken van het omschakelen.
De trainers zijn daarbij zelf in de weer en zowel spelers als trainers doen ervaring op.
We moeten onze jeugdleiders een compliment geven voor hun inzet deze week. Overeenkomst de gedachte van Arnold en Hans moet het voetbal door gaan, moet de bal rollen. De toekomstige generatie Roodenburgers wilden wij de toegezegde toernooien niet afnemen. En daarbij wilden we onze gastheren evenmin teleurstellen, door op het laatste moment een toernooi af te zeggen. Dat betekent dat 5 jeugdteams dit Paasweekeinde hebben deelgenomen aan jeugdtoernooien.
Op vrijdag ( Goede Vrijdag) was de D1 de gast bij Lugdunum. Zij behaalden een tweede plaats achter Lugdunum D1.
Zaterdag gaat de training van de mini F wel door. De kou blijft hen parten spelen. Aan het eind van de training spelen de kinderen tegen de vaders en u raadt al wie er gewonnen hebben.
De F2 was zaterdagmorgen bij TAVV. Deze ploeg met maar een tweede jaars F pupil werd eerste en won vele wedstrijdjes.
De E1 heeft moeite om weg te komen naar het toernooi van TAVV. Met minimale bezetting wordt er afgereisd richting Ter aar. Na een slechte start worden de laatste 4 wedstrijden op rij gewonnen en wordt de E1 uiteindelijk tweede op het toernooi.
Maandag gingen de E2 en E3 op toernooi.
KAARTEN/SJOELEN ( dinsdag 2 april)
Op dinsdagmiddag 2 april begint het klaverjassen / sjoelen een half uur later in verband met de bijeenkomst van Hans van Tongeren. We starten nu om 14.30 uur.
KINDERBINGO Zaterdagmiddag 13 april
De aanvang is 15.00 uur en dit evenement wordt georganiseerd door de activiteitencommissie.
De happening vindt plaats in het jeugdhonk.
Ieder kind is welkom en er zijn leuke prijzen te verdienen.
Een boekje, waarbij de kinderen 4 ronden meespelen, kost € 5,-
In de pauze schenken we een drankje